ตอนที่ 12
มาตาลดาพูดเพียงประโยคเดียว ราวกับตัดบทตัดความรำคาญทั้งหมดลงตรงนั้น
“วันนี้เจนชวนไปทานข้าว ร้านโปรของพวกเรา คุณทราบแล้ว…ใช่ไหม”
หมอฐากูรมองหน้ามาตาลดา แววตาชัดเจนว่าเขา ไม่อยากคุยเรื่องนี้ สิ่งที่เขาต้องการ คือคำตอบจากเธอไม่ใช่เรื่องของใครอีกคน
“มาตาล…คุณยังไม่ตอบผมเลยนะครับ ว่าทำไมถึงไม่รับสายผม”
มาตาลดาสบตาเขา ความอึดอัดกดแน่นอยู่ในอก
ความจริงทั้งหมด เธอรู้…เห็น…และเข้าใจทุกอย่างหมดแล้ว แต่เธอเลือกเก็บมันไว้ ไม่ใช่เพราะยังรัก ไม่ใช่เพราะยังลังเล
เธอแค่คิดว่า… รอให้ถึงค่ำนี้ก่อน แล้วทุกอย่างจะได้จบลงในคราวเดียว
“พอดีมาตาล...ลาพักร้อน เลยอยากพักแบบเงียบๆสักวันนะคะ หมอกูรคงไม่ว่าอะไรฉัน…ใช่ไหม”
น้ำเสียงเธอเรียบ สุภาพ แต่แฝงความห่างเหินอย่างจงใจ เพราะที่ผ่านมา… เขาและเธอแทบจะตัวติดกันสามคนเพื่อนรัก เจนจิรา มาตาลดา และฐากูร
คำพูดสั้นๆ นั้น กลับทำให้หมอหนุ่มชะงักไปโดยไม่รู้ต
