ตอนที่ 53 เสียงของเขานุ่มลงโดยไม่รู้ตัว “เพราะต่อจากนี้…ผมจะอยู่ข้างคุณตลอด ไม่ไปไหน” คำพูดนั้นทำให้มาตาลดาชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอหันหน้าหนีไปมองกระจกหน้ารถ แก้มยังคงร้อนผ่าว ราวกับความรู้สึกถูกจับได้ แต่ริมฝีปากที่เผลอยกยิ้มขึ้นเพียงนิดเดียว กลับทรยศหัวใจของเธออย่างชัดเจน ในใจเธอคิดอย่างยอมรับผิด ‘คุณย่าขา… มาตาลเผลอใจอ่อนให้กับหลานชายของคุณย่าเข้าแล้วเต็มๆ’ บ้านอัศว์ชระโสภณ เวลาต่อมา… รถของฌาลัลล์แล่นเข้าไปจอดเงียบๆ ที่หน้าบันไดทางเข้าบ้าน เครื่องยนต์ดับลงท่ามกลางความสงัดของยามค่ำคืน ไฟหน้ารถค่อยๆ หรี่ลง เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟรอบตัวบ้าน ที่ทอดเงายาวบนพื้นหิน แต่ก่อนที่ประตูรถจะถูกเปิดออก ร่างของใครบางคนที่ยืนอยู่บริเวณสวนด้านหน้า ก็ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที เพชรลดายืนถือโทรศัพท์อยู่ใกล้ซุ้มดอกไม้ คล้ายเพิ่งวางสายหรือกำลังจะโทรออก เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อ

