ตอนที่ 62
มาตาลดาขยับเข้าไปใกล้ธาวินอีกนิด ร่างเล็กเอนเข้าหาเขาเพียงเล็กน้อย ราวกับพูดเรื่องทั่วๆ ไปท่ามกลางเสียงดนตรีและผู้คน แต่ถ้อยคำที่หลุดออกจากริมฝีปากบางนั้นกลับเย็นเฉียบ
“คุณหมอช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหมคะ…”
ธาวินชะงักหัวใจเต้นแรงขึ้นทันที
“หืม...มีอะไรหรือเปล่าครับ”
มาตาลดาเธอกระซิบเบาเสียจนมีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน
“ตอนนี้มีคนวางยาฉันแล้วล่ะค่ะ”
มือของธาวินกระชับแน่นโดยไม่รู้ตัว สายตาคมหันมามองเธออย่างจริงจัง มาตาลดายังคงพูดต่อ สีหน้าเรียบนิ่ง
“เมื่อกี้ฉันจำเป็นต้องแกล้งจิบไวน์ จากแก้วที่มีของแปลกปลอมอยู่ข้างใน”
เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตานั้นไม่ตื่นตระหนก
มีเพียงความนิ่ง…และความมั่นใจ
“แล้วฉันก็เจอหลักฐานแล้วค่ะ”
ธาวินกลืนน้ำลายลงคอ
“สิ่งที่คุณสัมผัสเพียงบางเบาก็อาจถึงขั้นอันตลายได้นะครับ ผมว่าไปทานยาแก้ก่อนดีไหมครับ"
มาตาลดาเธอน้ำเสียงจริงจัง
"ไม่ทันแล้วค่ะคุณหมอ เ
