ผัวเพื่อนทำเธอติดใจ NC

Chapter : 5 ภาพของกวินในห้วงความทรงจำของพิมพ์แจ่มชัดขึ้นทุกขณะ ใบหน้าของเขา แววตาที่แฝงความร้ายกาจ ขณะที่เขาเคลื่อนร่างเหนือเธอบนโซฟาในห้องทำงานส่วนตัว ด้วยแท่งเนื้อที่ร้อนระอุและหนักแน่นทุกครั้งที่เข้ามากระแทกใส่ร่างของเธอ ลมหายใจรุนแรง เสียงครางทุ้มต่ำดังก้องในหูของพิมพ์ แม้เวลาจะล่วงเลยมาแล้ว แต่ความรู้สึกนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในใจอย่างไม่อาจลืมเลือน ทุกสัมผัส ทุกจังหวะยังคงชัดเจนไม่จางหาย เธอรู้สึกเหมือนกับว่าแท่งเนื้อนั้นยังคงอยู่ภายในตัวเธอ ทำให้ความปรารถนาในตัวเขาพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง จินตนาการถึงกวินทำให้ร่างกายของพิมพ์ตอบสนองอย่างไม่อาจหักห้ามได้ ความปรารถนาที่เก็บกดล้นออกมาราวกับกระแสน้ำที่ทลายเขื่อน ร่างกายของเธอสั่นไหว ความร้อนในกายแผ่กระจายออกไปทั่วทุกอณู เธอเร่งจังหวะการใช้ของหนวดปลาหมึกในมืออย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่เธอเคยได้รับจากกวินราวกับจะท่วมท้นเข้ามาอีกครั้ง การเคลื่อนไหวของเธอเต็มไปด้วยความร้อนแรงและความต้องการที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ ทุกครั้งที่สัมผัสถึงความเร้าใจจากของเล่นในมือ พิมพ์กลับยิ่งจินตนาการถึงแรงกดของกวินที่เคยถาโถมเข้ามาหาเธอ ร่างกายของเขาหนักแน่น แต่ละการเคลื่อนไหวราวกับกระบี่ที่เฉือนเข้าไปในใจของเธอ ความทรงจำในห้องทำงานของเขาทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นแรงขึ้น ราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังโหยหาและเรียกร้องความใกล้ชิดจากเขาอีกครั้ง เธออยากให้สัมผัสนั้นกลับมา อยากรู้สึกถึงความร้อนแรงของเขาที่ทำให้เธอหลอมละลายไปทั้งร่าง พิมพ์ปิดเปลือกตาแน่น ราวกับต้องการดื่มด่ำกับภาพในจินตนาการที่แจ่มชัดยิ่งขึ้น เธอไม่อาจหนีจากความต้องการนี้ได้—ความต้องการที่จะได้ใกล้ชิดกับกวินอีกครั้ง ไม่ใช่เพียงแค่ในความคิด แต่เป็นของจริง ร่างกายของเธอสั่นไหวไปกับจังหวะที่เร่งเร้าจากมือของเธอ แต่ในใจลึก ๆ เธอรู้ดีว่าของเล่นในมือนั้นไม่อาจเทียบกับความรู้สึกที่แท้จริงได้ เธอรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นเมื่อกวินไม่อยู่ตรงนั้น ความกระหายที่ดูจะไม่มีวันสิ้นสุด เสียงพึมพำเล็ก ๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอ “กวิน...หนูอยากเจอพี่อีกจัง...อยากโดนพี่เย็บแรง ๆ ...และโดนพี่แตกในใส่ด้วย...” ความร้อนรุ่มในตัวพิมพ์พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อจินตนาการถึงกวิน เธอขยับมือเร่งเร้าของเล่นในมืออย่างไม่ยั้ง ความรู้สึกที่แสนรุนแรงปะทุขึ้นมาจากส่วนลึกในใจ ขณะที่ร่างกายของเธอตอบสนองต่อแรงกระตุ้นด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจหักห้าม ร่างบางของเธอสั่นไหวไปตามจังหวะที่เร่งขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงจุดสุดยอดที่พึงพอใจ ในห้วงอารมณ์ที่เร่าร้อนสุดขีด ความรู้สึกนั้นพุ่งขึ้นมาราวกับระเบิด พิมพ์ปลดปล่อยความรู้สึกที่ถูกกักเก็บออกมาทั้งหมด เสียงหายใจของเธอดังสะท้อนในห้องอันอบอ้าว ร่างของเธอเกร็ง กระตุก และสะท้านไปพร้อมกับแรงอารมณ์ ร่างบางที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อขยับตามจังหวะของการหลั่งน้ำที่เหมือนสายน้ำหลากไหลลงมา พิมพ์หายใจหอบเหนื่อยก่อนจะทิ้งตัวลงกับที่นอน เปลือกตาปิดลงชั่วครู่ รู้สึกเหมือนแรงทั้งหมดในตัวถูกสูบออกไปจนหมด เธอพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง “เซ็กส์กับคนจริง ๆ มันดีกว่าของเล่นพรรค์นี้เป็นไหน ๆ ” พิมพ์จ้องมองหนวดปลาหมึกในมือที่มีน้ำสีใสไหลเยิ้มพลางผุดรอยยิ้มเล็ก ๆ ขึ้นมา ภาพของแท่งเนื้อแท่งนั้นของกวินซ้อนทับกับภาพของเซ็กส์ทอยเบื้องหน้า “พอได้ลองแล้วก็ไม่อยากจะหยุดแม้แต่วินาทีเดียวเลย...ก็ว่าทำไมใครหลายคนถึงติดใจกันนัก” เสียงของเธอแผ่วเบาราวกับกระซิบ แต่เต็มไปด้วยความพอใจและความโหยหา สายตาของพิมพ์เลื่อนไปมองร่างกายที่ชุ่มโชกด้วยเหงื่อ ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยของความเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไป เหงื่อที่เกาะตัวราวกับละอองน้ำบนดอกไม้ยามเช้า เธอยันตัวลุกขึ้นช้า ๆ แล้วเดินไปยังห้องน้ำ ร่างกายที่เปลือยเปล่าถูกสายน้ำเย็นชโลมจนความร้อนที่ปะทุอยู่ในตัวเริ่มจางลง แต่ในหัวใจนั้นกลับยังคงคุกรุ่นด้วยความปรารถนาที่ไม่หมดสิ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จ พิมพ์เดินออกมาที่ระเบียงห้องพักสูงของเธอ ลมเย็นพัดโชยมาเบา ๆ คลายความร้อนจากอารมณ์ที่พึ่งปะทุไปก่อนหน้านี้ ร่างบางในชุดชั้นในเพียงสองชิ้นยืนพิงราวระเบียง สายตาเธอทอดยาวออกไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้า มองเห็นตึกสูงระฟ้าที่ตัดกับท้องฟ้ายามค่ำคืน หนึ่งในนั้นคือตึกที่ทำงานของเธออยู่ไม่ไกลนัก เงาของมันดูเงียบขรึมและเย็นชา ทว่ากลับมีความทรงจำบางอย่างฝังแน่นอยู่ในนั้น — ความทรงจำที่ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบขึ้นมาในใจอีกครั้ง เบื้องล่างคือสวนสาธารณะที่เงียบสงบ ต้นไม้ใหญ่เรียงรายขนาบทางเดินและสนามหญ้าสีเขียวสด แม้จะไร้ผู้คนในยามดึก แต่แสงไฟสลัว ๆ จากเสาไฟข้างทางก็ส่องสะท้อนให้เห็นถึงความสงบอันเงียบเหงาของเมืองที่ไม่เคยหลับไหล พิมพ์หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด ปล่อยให้ควันสีขาวลอยละล่องไปกับสายลม ร่างกายของเธอเริ่มผ่อนคลายลงในขณะที่หัวใจยังเต้นแรงอยู่เล็กน้อยจากความคิดถึงกวินที่ยังวนเวียนอยู่ในใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอสว่างขึ้นพร้อมข้อความจากกวินที่ส่งมาสั้น ๆ ทว่ากลับทิ้งความหมายลึกซึ้งที่ทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง [ “ไว้พรุ่งนี้เรามาสนุกด้วยกันต่อ” ] พิมพ์หัวเราะเบา ๆ ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ยั่วเย้า ความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและความตื่นเต้นที่ผสมผสานกันได้จุดประกายความปรารถนาในตัวเธออีกครั้ง เธอขยับตัวเล็กน้อย จัดท่าทางให้พอดี มือเลื่อนไปที่กล้องโทรศัพท์ กดถ่ายรูปตัวเองในท่าที่ยั่วยวน ร่างในชุดชั้นในแนบเนื้อของเธอถูกส่งผ่านเลนส์กล้องไปถึงกวิน เผยให้เห็นถึงความเย้ายวนที่ถูกซ่อนไว้ในทุกสัดส่วน หลังจากนั้นเธอพิมพ์ข้อความกลับไปสั้น ๆ แต่เต็มไปด้วยความหวานและความต้องการที่แฝงอยู่ในทุกตัวอักษร [ “ค่ะพี่...หนูเองก็อยากสนุกกับพี่อีก ขอบคุณนะคะ” ] เมื่อส่งข้อความไปเสร็จ พิมพ์เอนกายพิงราวระเบียง สูดควันบุหรี่เข้าปอดอย่างลึก แล้วปล่อยออกมาเป็นสายยาวราวกับกำลังปล่อยความเครียดทั้งหมดออกไปกับลม รสชาติขมของบุหรี่ผสมกับอากาศเย็นยามค่ำคืนสร้างความรู้สึกโล่งสบาย ร่างกายของเธอผ่อนคลาย แต่ความคิดนั้นยังคงวนเวียนอยู่กับกวินอย่างไม่สิ้นสุด ความปรารถนาที่แผ่ซ่านในใจเธอราวกับเปลวไฟที่รอวันลุุกโชนขึ้นอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ ... วันต่อมา ในห้องทำงานส่วนตัวของกวิน บรรยากาศในห้องดูนิ่งสงบ แต่กลับแฝงไปด้วยแรงกดดันบางอย่างที่ยากจะอธิบาย พิมพ์ถูกสั่งให้เข้าไปนั่งใต้โต๊ะทำงานของเขา ภายในพื้นที่แคบ ๆ ใต้โต๊ะไม้เนื้อแข็ง เธอนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้ากวิน อยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองของเขา รู้สึกถึงลมหายใจที่เริ่มถี่ขึ้นจากความตื่นเต้นและความต้องการที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน To be continued...