"พลอยดาว !!!" ภูตกใจมาก เขาร้องเรียกชื่อของพลอยดาวเสียงดังลั่น เขาพยายามจะลุกไปหาพลอยดาว แต่ก็ขยับไปไม่ได้เพราะตรงกลางหว่างขาของเขามีเชอร์รี่นั่งอยู่ และเธอก็ไม่ยอมเอามือออกจากเป้ากางเกงของเขา
"หึ จะทำอะไรกันก็หัดรู้จักกาลเทศะบ้างนะคะ ที่นี่บริษัทไม่ใช่โรงแรมหรือใจร้อนจนทนไม่ไหวคะ" พลอยดาวพูดกระแทกเสียงใส่ทั้งสองคนตอนนี้เธอโกรธมากจนควบคุมตัวเองไม่อยู่
"มันไม่ใช่อย่างนั้น มันไม่ใช่อย่างที่พลอยดาวคิดเลยนะครับ มันไม่มีอะไรเลย คุณเชอร์รี่แค่..." ภูลุกขึ้นได้ในที่สุดแต่ก็ยังมีเชอร์รี่ยืนเกาะแขนเขาอยู่ข้าง ๆ
เขาพยายามจะเดินเข้าไปหาพลอยดาว แต่ทว่าพลอยดาวถอยหนีทั้งที่ใบหน้าสวยเปื้อนไปด้วยน้ำตา
"หึ ขนาดนี้แล้วยังจะบอกว่าไม่มีอะไร ใครเชื่อก็โง่แล้วค่ะ" พูดจบพลอยดาวก็วิ่งออกไปจากห้องทั้งน้ำตา
"โธ่เว้ย !!!" ภูสบถออกมาอย่างหัวเสียก่อนที่เขาจะวิ่งตามพลอยดาวออกไปโดยไม่สนใจเชอร์รี่ที่ถูกเขากระแทกจนล้
