ตอนพิเศษ
ง้อสามี
“นี่จะไม่หายงอนจริงๆ เหรอ”
เสียงหวานๆ ของเฟยยังคงเอ่ยถามอยู่เหมือนนาทีก่อนหน้า พร้อมกับปลายนิ้วที่สะกิดเขี่ยไหล่แกร่งของคนเป็นสามี โดยที่การตอบสนองของเม่นนั้นยังคงเป็นเหมือนเดิมคือเอาแต่นิ่งเงียบและจับจ้องไปยังท้องถนนที่มืดมิดตรงหน้า ไม่ได้เอ่ยคำใด หรือแม้แต่หันมามองหน้าคนที่เอ่ยเสียงออดอ้อนอยู่ในตอนนี้ด้วยซ้ำ
จะเรียกว่าเขากำลังงอนก็คงไม่เกินจริงนัก เพราะสิ่งที่ตัวของเฟยทำก็น่างอนจริงๆ นั่นล่ะ นี่ไม่จับพาดตัดฟาดก้นก็ดีแค่ไหนแล้ว มีอย่างที่ไหน แอบหนีเที่ยวไม่พอยังกล้าแต่งตัวอวดเนื้อหนังมังสาให้คนอื่นเห็นแบบนี้
ยิ่งนึกถึงสายตาของผู้ชายหลายๆ คนที่มองมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ด้วยแล้ว ความรู้สึกขุ่นมัวในใจมันก็ยิ่งปะทุมากขึ้นไปอีก
“ทำเป็นเด็กไปได้ ฉันโตแล้วนะ แค่มาเที่ยวโดยไม่ขอเอง ทำโกรธไปได้”
“อย่างน้อยก็น่าจะบอกกันหน่อยไม่ได้หรือไง แบบนี้ถ้าเกิดเมาขึ้นมาล่ะ ไม่โดน
