สามีปีศาจ 63 รู้สึกผิด
“นะ..หนูกลับมาไหว้พ่อกับแม่จ้ะ” ไอติมหัวใจห่อเหี่ยวลงเรื่อยๆแม้จะผ่านไปนานหลายปีพ่อของเธอยังคงทำเหมือนราวกับว่าเธอเป็นแค่ธาตุอากาศ “โยฮันไหว้คุณตาสิลูก”
“สวัสดีครับคุณตา” เด็ดชายพนมมือป้อมๆขึ้นไหว้ผู้ชายที่มีศักดิ์เป็นตา
“อืม” มานพรับไหว้หลานชายแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทางดีอกดีใจอะไร
“แม่กับขนมอยู่ไหนจ้ะ”
“นั่งทำขนมอยู่ในบ้าน”
“แล้วขนมล่ะจ้ะ”
“ไปเรียน”
“...” ไอติมสูดลมหายใจเข้าลึกๆแม้จะเจ็บที่พ่อไม่สนใจแต่เชื่อว่าถ้าหากขอโทษและกราบเท้าของท่านในสิ่งที่เคยทำพลาดไปท่านคงจะให้อภัยเธออยู่บ้าง “งั้นเดี๋ยว หนูเข้าไปหาแม่ก่อนนะจ้ะ”
เรียวปากบางคลี่ยิ้มให้คนเป็นพ่อที่นั่งทำหน้าเคร่งก่อนจะหันไปพรวนดินต่อ นั่นยิ่งทำให้ไอติมเจ็บที่แผลเดิมซ้ำๆ ผ่านไปตั้งหลายปีคิดว่าท่านจะคิดถึงเธอบ้าง แต่เปล่าเลยยิ่งกลับมายิ่งทำให้รู้ว่าครอบครัวยังไม่มีใครต้องการเธอเหมือนเดิม
ร่างบางพาลูกชายเด
