บทที่ 10 พาลไปทั่ว

1605 คำ

“เดี๋ยว !” แทนคุณพูดขึ้นเสียงดังจนตมิสาสะดุ้งเขาเห็นภาพของหญิงสาวกับชายหนุ่มคนนั้นถึงกับไม่พอใจเป็นอย่างมากความหึงหวงจึงเกิดขึ้น “มานี่!” แทนคุณเรียกเธอเข้าไป ตมิสาเดินขากระเผลกเข้าไปหาแทนคุณเมื่อเธอเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขากระชากแขนเธออย่างแรง “โอ๊ย” ตมิสาทรงตัวไม่อยู่ทำให้เจ็บขา “อย่าสำออย” แทนคุณด่าเธอด้วยถ้อยคำหยาบคายให้ไปเรียนไม่ใช่ให้หญิงสาวไปอ่อยผู้ชายคนอื่น “ไม่ได้สำออย ฉันเจ็บจริง ๆ” ตมิสาบอกก่อนที่จะให้เขามองดูผ้าพันแผลที่ขา “เธอต้องการจะอ่อยมันเลยลงทุนเจ็บตัว” เขาพูดกับตมิสาด้วยน้ำเสียงรุนแรง “ใคร?” ตมิสาถามกลับ “มันไง มันที่อุ้มเธอวันนี้” เขาบอก “นายรู้ได้ยังไงว่าใครอุ้มฉัน” ตมิสาถามต่อแต่คิดไปคิดมาคงไม่ใช่เรื่องแปลกแทนคุณควรส่งลูกน้องมาคอยตามดูเธออย่างแน่นอนคนอย่างเขาทำได้ทุกอย่าง “มันไม่สำคัญว่าฉันรู้ได้ยังไง แต่ฉันรู้ว่าเธอมันร่าน เธอมันแรด ฉันสนองความต้องการให้เธอไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม