เซียวหยิ่นขาดสติเต็มที่อะไรก็ฉุดไม่อยู่ แม้จารวีหมดสติไปแล้วเขาก็ยังไม่หยุดบีบคอเธอ ในเวลานั้นเองที่เกิดเสียงดังตุบ ร่างของเซียวหยิ่นถูกถีบกระเด็นตกเตียงด้วยความแรง พูดได้ว่าเขาลอยตกเตียง คนถีบคือพี่รองของเขาเอง
“มึงทำเหี้ยอะไร ทำเหี้ยอะไรของมึง” เซียวหยางที่พุ่งเข้ามาในห้องนอนเห็นเซียวหยิ่นกำลังบีบคอจารวีจึงขาดสติกระโดดถีบน้อง แล้วจากนั้นก็ตามลงไปต่อย นาทีนี้น้องชายก็น้องชายเถอะ
เซียวหยางและศรัณย์มาถึงที่หมายในเวลาเดียวกัน เซียวหยางเดินเข้ามาก่อนจึงได้เป็นคนกระโดดถีบน้องชาย หากศรัณย์เข้ามาก่อนบางทีป่านนี้น้องชายของเขาอาจจะโดนศรัณย์ยิงด้วยปืนที่พกติดตัวมาไปแล้วก็ได้
ศรัณย์ที่ตามหลังเข้ามาเห็ยสภาพจารวีจึงไม่สนสองพี่น้อง เขารีบปรี่เข้าหาคนรักที่นอนหมดสติอยู่บนเตียง เขาพยายามเรียกให้เธอลืมตา พยายามแกะเชือกที่ข้อมือ ทว่ามือเขาสั่นเกินกว่าจะมีแรงกดเชือก “แสนซน แสนซน บี๋ บี๋ บี๋ตื่นดิ บี๋อย่า
