“อะไรนะ”
“คุณชายรองหยางมาที่โรงพยาบาลครับ” คนสนิทของศรัณย์พูดอีกครั้ง แม้จะรู้ว่าเจ้านายได้ยินตั้งแต่รอบแรกก็เถอะ
“มันกล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่ หรือมันรู้แล้วว่าน้องซันเป็นลูกชายของมัน” ศรัณย์พูดเสียงฉุน
ถ้าเกี่ยวกับคุณพราวคงดีกว่านี้ แต่นี่เกี่ยวกับเจ้าของหัวใจคุณชายน้อย ดูท่าจะศึกใหญ่ “ไม่น่าใช่ครับ ดูเหมือนว่าการเดินทางเข้าประเทศไทยครั้งนี้ไม่ได้เกี่ยวกับคุณพราวครับ”
“ยังไง พูดให้เคลียร์”
“คือว่า” ลูกน้องลังเลว่าควรจะพูดดีไหม
“พูด!” คนรอฟังตะคอก ไม่เข้าใจว่ามันจะอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ทำไมนัก
“ตอนนี้คุณชายรองหยางอยู่ที่โรงอาหารของโรงพยาบาลกับคุณหนูแสนซนครับ” เจ้านายกำลังจะไม่พอใจเขาจึงตัดสินใจรายงานอย่างรวดเร็ว
“ฮะ!” แสนซนงั้นเหรอ แสนซนไปรู้จักไอ้เลวนั่นได้ยังไง
“เท่าที่รู้มาเหมือนว่าทั้งคู่จะรู้จักกันที่อเมริกาครับ คุณหยางเคยอยู่อเมริกา คุณหนูแสนซนเคยรักษาอาการป่วยให้ คุณหยางปลื้มคุณห
