47คิดถึงนิดนึง

1973 คำ

เจไดจัดการแบกเมียตัวแสบมาถึงรถ ที่จอดรออยู่ด้านหน้าผับ ก่อนจะก้มลงจับร่างบางยัดเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว โดยไม่ฟังเสียงประท้วง "ปล่อยนะ! เจได! ฉันยังไม่ได้บอกลาเพื่อนเลยนะ คุณทำบ้าอะไรเนี่ย!" เบลล่าโวยวายพยายามจะตะเกียกตะกายออกจากรถ แต่คนตัวโตกว่ากลับแทรกตัวตามเข้ามาติดๆ พร้อมกับปิดประตูเสียงดังปัง "เพื่อนคุณมีมือถือ เดี๋ยวผมส่งข้อความบอกให้เองว่า ผัวมารับกลับไปลงโทษจบไหม!" เจไดสวนกลับพลางหอบหายใจทิ้งตัวพิงเบาะข้างเธอ "รู้ไหมว่าผมทำงานมาเหนื่อยแค่ไหน แทนที่จะได้กลับไปพักผ่อน อาบน้ำนอนให้หายเหนื่อยที่บ้าน แต่กลับต้องมาตามจับเมียหนีเที่ยวกลางดึกแบบนี้... มันน่าฟาดให้ก้นลายจริงๆ!" "เหรอคะ! ไปทำงานจริงหรือเปล่า หรือแอบไปนอนกกใครที่ไหนมากันแน่" เบลล่าเชิดหน้าเถียงสู้ยิบตา "หายไปตั้งห้าหกวัน มือถือก็ติดต่อไม่ได้ ไปทำงานจริงๆ หรือไปนอนกกใครกันแน่” เจไดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยส

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม