สามวันต่อมา
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นในตอนเช้า
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“คุณหนูคะ…คุณหนู”
เสียงแม่บ้านเรียกผ่านบานประตูเข้ามา
บนเตียงขนาดใหญ่ ร่างของเบลล่ายังซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ใบหน้าครึ่งหนึ่งจมอยู่กับหมอน ผมยาวยุ่งเล็กน้อยจากการกลับมานอนดึกเมื่อคืน
หญิงสาวขยับตัวอย่างหงุดหงิด
“อื้อ…”
เธอแทบไม่อยากลืมตาเลยด้วยซ้ำ
เมื่อคืนเธอกลับมาจากการดื่มกับเพื่อนจนดึกดื่น ความหนักอึ้งยังคงค้างอยู่ในหัว
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะดังขึ้นอีกครั้ง
“คุณหนูคะ คุณท่านให้มาตามค่ะ”
เบลล่าลืมตาขึ้นอย่างฝืนๆ ก่อนจะพลิกตัวไปมองนาฬิกาข้างเตียง
“พึ่งจะเก้าโมง”
มันยังเช้าเกินไป สำหรับคนที่เพิ่งหลับไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า
“ฉันยังไม่ตื่นเลย…”
เสียงงัวเงียตอบออกไป
“พวกท่านมีธุระอะไรด่วนหรือเปล่า”
หน้าประตูเงียบไปชั่วครู่ ก่อนแม่บ้านจะตอบกลับมาอีกครั้ง
“คุณหนูลืมแล้วเหรอคะ วันนี้จะมีช่างมาวัดชุดค่ะ”
ประโยคนั้นทำให้เบ
