“หนูจะให้โอกาสคนแบบนั้นได้ยังไงคะพ่อ”
เบลล่าพูดเสียงแผ่ว ในหัวเต็มไปด้วยความสับสน
“คนหนึ่งแต่งเพราะผลประโยชน์และความอยู่รอดของตระกูล ส่วนอีกคนแต่งเพราะถูกบังคับ เรื่องนี้มันไม่มีคำว่ารักอยู่เลยค่ะ หนูยังคิดไม่ออกด้วยซ้ำ ว่ามันจะจบลงยังไง”
เซบัสเตียนเงียบไปครู่หนึ่ง สายตานิ่งลึกอย่างคนที่คิดทุกอย่างไว้ล่วงหน้าแล้ว
“จะรักหรือไม่รัก มันไม่สำคัญหรอกเบลล่า”
เสียงทุ้มของเขาเรียบเย็น
“สิ่งสำคัญคือ ลูกต้องมีใบสมรส ลูกต้องเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเจได และลูกต้องมีลูกกับเขาให้เร็วที่สุด”
คำพูดนั้นทำให้เบลล่าพูดอะไรไม่ออก ความรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างจุกแน่นอยู่กลางอก
เธอไม่อยากร้องไห้ ไม่อยากเสียใจ
เพราะแค่ตอนนี้ เธอก็แทบจะเป็นซึมเศร้าอยู่แล้ว
“รับปากพ่อสิ เบลล่า”
เซบัสเตียนพูดต่อ น้ำเสียงยังคงนิ่งเหมือนเดิม
“ว่าลูกจะมีทายาทให้เร็วที่สุด”
“ทำไมคะ…”
เสียงของเบลล่าสั่นเบาๆ
เซ
