แม่เงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังชั่งใจว่าจะพูดต่อดีหรือไม่
สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดออกมาอีกเรื่องที่หนักกว่าเดิม
“ความจริง…ยังมีอีกอย่างหนึ่งที่แม่ยังไม่ได้บอก”
เบลล่าที่นั่งฟังอยู่เงยหน้าขึ้นทันที
“อะไรเหรอคะแม่”
แม่มองหน้าลูกสาวนิ่งก่อนเล่าต่อ
“คุณปู่กลัวว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับท่านตอนนี้ พวกเราจะลำบาก”
คำพูดนั้นทำให้เบลล่าฉุดคิด
“หมายความว่ายังไงคะ”
แม่พิงพนักเก้าอี้เล็กน้อย สีหน้าหนักใจอย่างเห็นได้ชัด
“หุ้นที่คุณปู่ถืออยู่ในบริษัทท่าเรือ ถ้าวันหนึ่งมันต้องกลายเป็นมรดกตามกฎหมาย มันจะต้องถูกแบ่ง”
เบลล่าขมวดคิ้ว
“แบ่งให้ลุงเลโอด้วยเหรอคะ”
“ใช่ ต่อให้คุณปู่ไม่อยากให้แค่ไหน แต่ตามกฎหมายแล้ว ลูกทุกคนมีสิทธิ์ในทรัพย์สินของท่าน ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ หุ้นที่อยู่ในมือคุณปู่…อาจจะต้องถูกแบ่งครึ่งระหว่างพ่อของลูกกับลุงเลโอ ถ้าเป็นแบบนั้นก็เท่ากับว่าลุงเลโอจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่”
