หลังทานข้าวเช้าเสร็จ..
"บอกให้คนรถเตรียมรถให้ลุงด้วยนะ"
"คุณลุงจะไปไหนคะ"
ทัตเทพไม่ได้ตอบหลานสาวแต่แค่มอง..
"เออ.. ขอโทษค่ะ เดี๋ยวอิงจะให้คนเตรียมรถให้ค่ะ" น้ำอิงชินกับการดูแลผู้เป็นลุง พอได้ยินว่าจะออกไปข้างนอกก็อดถามไม่ได้
ผ่านไปสักพัก ปราณีที่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้ออกมา
"พร้อมแล้วใช่ไหมครับ" ทัตเทพค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากโซฟา ถึงแม้ว่ามันจะยากลำบาก แต่ก็ยังพยายามลุกขึ้นให้ได้ด้วยตัวเอง "ไปกันครับ"
"ค่ะ"
ลูกชาย ลูกสะใภ้ รวมทั้งน้องชายน้องสะใภ้และหลานสาว ที่ยังนั่งเล่นอยู่ห้องโถงต่างก็มองตาม และไม่มีใครกล้าถามว่าทั้งสองจะไปไหนกัน
"พี่ภพ" พอป้าและลุงออกไปแล้วน้ำอิงหันมาหาพี่ชาย
"หือ" พิภพขานรับน้องสาวแต่สายตาก็ยังคงมองตามหลังรถพ่อกับแม่ไป
"คุณป้าจะไปไหน"
"พี่จะไปรู้เหรอ"
"พี่เป็นลูกชายต้องรู้สิ"
"แกเป็นหลานสาวยังไม่รู้เลย"
"จะเถียงกันทำไม พวกเรามีอะไรทำก็ไปทำสิ" คนที่ปราม
