บทที่ 97

1357 คำ

ชายหนุ่มเดินไปเปิดดูห้องของแม่ว่าท่านกลับมาหรือยัง..แต่ก็ไม่เจอ "คุณแม่คงไปบ้านเพื่อนแถวนี้มั้งคะ" ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงจะดี กลัวแม่มาเห็นว่าเขาให้พ่อนอนในบ้านด้วย แล้วคิดมากจะทำยังไง "ฝันรอผมอยู่นี่นะ" "คุณจะไปไหนคะ" "ไปดูแม่ก่อนว่าท่านอยู่ไหน" "ฝันไปด้วย" เธออยากตามมาเขาก็เลยไม่ว่าอะไร ชายหนุ่มเดินไปดูบ้านเพื่อนบ้านแถวนั้นว่าแม่ได้ไปไหม "แม่มาทำอะไรอยู่นี่ครับ" และก็เจออยู่บ้านของน้าแก้ว "ออกมากันทำไมค่ำแล้วกลับบ้านไปเถอะ" "ผมถามว่าแม่มาทำอะไรที่นี่" "วันนี้แม่จะนอนกับน้าแก้ว" น้าแก้วเป็นเพื่อนบ้านที่สนิทกันที่สุดแล้ว "ทำไมไม่นอนบ้านล่ะครับ" "ลูกนอนไปเถอะ" "แม่ครับ" เขารู้ดีว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ทุกอย่างก็คงจะไม่มีอะไรดีขึ้น "พิภพก็รู้จักแม่ดีนี่ลูก" "ก็เพราะผมรู้จักแม่นี่แหละ แม่กำลังพยายามปิดกั้นตัวเอง กี่ปีแล้วครับที่แม่หนีความจริงมาแบบนี้" "เ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม