“นี่แนะ คิกๆ ”
พอแกล้งเขาได้ก็หัวเราะคิกคัก
“ไพลิน เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งแกล้งฉันแล้วเหรอ ”
เจคอปจับแป้งเตรียมทาเธอกลับ แต่เธอไหวตัวทันวิ่งหนีรอบโต๊ะ
“คิกๆ แน่จริงก็ตามให้ทันสิคะ”
“ ถ้าฉันจับได้เธอโดนแน่ ”
เขาพยายามวิ่งตามเธอให้ทัน
“ ไม่กลัวสักนิด แบร่ ”
เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาอย่างกวนประสาท จนในที่สุดเขารวบกอดเธอได้ ก็เอาแป้งในมือแต้มจมูกเธอกลับทันที
“ว้าย อย่านะคะ ”
“ ไหนบอกไม่กลัวไง คนไม่กลัวก็ต้องโดนแบบนี้แหละ”
นิ้วชี้แต้มตรงนั้นทีแต้มตรงนี้ที หน้าของไพลินตอนนี้มอมแมมเหมือนแมวเหมียวแล้ว
“คิกๆพอแล้ว หน้าหนูมอมแมมไปหมดแล้วเนี่ย
เช็ดออกให้หนูเลย”
เธอยื่นหน้าสวยอ้อนเขาใกล้ๆ นอกจากเขาไม่เช็ดออกให้เธอแล้ว เขายังยืนหน้าเขาไปใกล้เธอ แล้วจุ๊บเบาๆที่ปากบาง
จุ๊บ!!
“หึ!! เอาไว้แบบนี้แหละน่ารักดี เดี๋ยวเย็นนี้กินขนมโมจิเสร็จ ก็จะกินแมวต่อ”
“ทะลึ่ง”
ติ้งนอง ติ้งนอง
ในระหว่างที่ส
