36 เพราะกูไม่เคยลืมปรางปรีญา
“กูขอถามมึงสักเรื่องหน่อยนะเพื่อน มึงแอบคิดอะไรพนักงานกูปะวะ ปกติกูไม่เคยเห็นมึงไปงานศพใคร แต่ทำไมถึงไปงานศพของคุณรินรดา มึงคิดอะไรกับหลานสาวเขาหรือเปล่า”
คนถูกถามที่กำลังนั่งคิดอะไรหลายอย่างดึงสติกลับมา แล้วหันหน้ามาทางปรเมศที่กำลังทำหน้าสงสัยขั้นสุด เพราะเขาเก็บความสงสัยนี้มาสามวันแล้ว
“แล้วมึงคิดว่าไง”
“ไม่รู้สิ เห็นก่อนหน้านี้มึงคบกับคุณแพรขวัญไม่ใช่หรอ ทำไมช่วงนี้ถึงดูเงียบๆไป”
“กูขอห่างแพรขวัญแล้ว” อคิราห์ตอบด้วยสีหน้าราบเรียบเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร กลับรู้สึกโล่งใจมากกว่าที่ตัดแพรขวัญออกไปจากชีวิต จะได้ไม่ต้องมีผู้หญิงมาคอยตามจู้จี้จุกจิกแบบนี้อีก
“เฮ้ย! ได้ไงวะ มึงเป็นคนจีบคุณแพรขวัญเองนะเว้ย แบบนี้เธอก็เสียใจแย่สิ ดูท่าคุณแพรขวัญคงจะรักมึงมาก”
“กูคบกับแพรขวัญไม่ได้หรอก ก็เหมือนผู้หญิงที่ผ่านๆมา นานไปก็เริ่มรู้สึกเบื่อ”
“แต่มึงไม่ควรหักอกผู้หญิงไ
