37 แต่ฉันก็ชอบเธอเหมือนกัน...ปรางปรีญา
ปรางปรีญานำอัฐิของรินรดาไปเก็บไว้กับผู้เป็นมารดาและบิดา หวังให้ท่านทั้งสามได้อยู่ด้วยกันในโลกหลังความตาย ภาวนาขอให้ท่านทั้งสามพบเจอแต่ความสุข ส่วนเธอนั้น…ไม่รู้จะลืมเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้ตอนไหน
ร่างบอบบางยืนอยู่ที่หน้าเจดีซึ่งเป็นที่เก็บอัฐิของคนที่เธอรัก วันนี้เธอต้องการมาลาทุกๆคน และบอกเรื่องสำคัญให้ท่านทั้งสามรับรู้
“ปรางมาลาค่ะ ปรางจะย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วนะ แต่ปรางสัญญาว่าจะมาเยี่ยมทุกคนบ่อยๆ” พูดไปน้ำตาก็ไหลไป ดวงหน้างามแสนเศร้าก้มลงมองที่หน้าท้องแบนเรียบ พรางยกมือลูบเบาๆ “ปรางมีเรื่องอยากจะบอก มันอาจจะช้าไปหน่อย ไม่รู้ว่าทุกคนจะรับรู้หรือเปล่า”
เธอนิ่งไปสักพัก ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอยู่อย่างนั้น เธอเสียบุคคลที่รักไปทั้งสามคน แต่ได้สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจมาเป็นตัวแทน
“ในท้องของปราง…ฮึก…มีลูกของผู้ชายคนนั้น” ปรางปรีญาบอกกับทุกคนด้วย
