ที่ประเทศไทย อีกสองวันต่อมา ตอนเช้าตรู่ บนเตียงนอนกว้างซึ่งรินนรีนอนคนเดียวมาตลอด เธอขยับเปลือกตาขึ้นช้าๆ เมื่อรับรู้ว่าแสงแดดอุ่นของอรุณแรก แทรกรอยห่างระหว่างริ้วม่านลูกไม้สีขาวสะอาด เข้ามาปลุกเธอถึงภายในห้องซึ่งกำลังขดกายคุดคู้ ซ่อนตัวเองเอาไว้ภายใต้ผืนผ้าห่มอุ่น ให้ลืมตาตื่นจากฝันหวานถึงคืนวันเก่าๆ ที่ฮ่องกง
หญิงสาวเหลือบตาขึ้นมองนาฬิกาที่ข้างผนัง ฟังเสียงนกที่เกาะอยู่บนกิ่งชมพู่ ใกล้ๆ กับบานหน้าต่างตรงหัวเตียง ส่งเสียงเจื้อยแจ้วทักทายมาเบาๆ เหมือนเช่นทุกวัน
ความเงียบที่แผ่กระจายอยู่ภายในห้อง ชวนให้เกิดความรู้สึกเหงาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก จิตใจที่ยังประหวัดไปถึงผู้ชายในความฝัน ทำให้ต้องหญิงสาวต้องนอนครุ่นคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ อีกครั้ง ดวงตาเบิกกว้างมองเพดาน ทบทวนถึงเหตุการณ์มากมายที่ผ่านมาเข้ามาในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วัน
สิ่งแรกที่ทำให้รินนรีรู้สึกแป
