เพียงบางๆ ด้วยดวงตาคมงามอยู่แต่เดิม แพขนตางอนยาวโดยธรรมชาติ จึงไม่ต้องกรีดตาหรือแต่งเติมด้วยขนตาปลอมตามสมัยนิยม รินนรีก็งดงามสะดุดตา
“โน่นแน่ะ…ยายรินมาพอดี”
อรดีบอก สิงห์หันมองไปทางเดียวกับอรดี ในภาพที่เห็นต่อหน้า คือหญิงสาวสวยคนหนึ่ง เรือนผมสีดำสลวย ยาวเคลียบ่า ศีรษะสวยได้รูปนั้นราวกับห่มคลุมด้วยแพรไหมสีดำปลาบ เสื้อคอปาดเผยลาดไหล่สล้าง ไหลของเธอไหวน้อยๆในจังหวะสับปลายเท้า ก้าวช้าๆ ตรงมายังเก้าอี้ที่ผู้เป็นมารดาและชายหนุ่มนั่งคุยกันไปพลางๆ ระหว่างรอเธอ
“คุณสิงห์…!!!”
หญิงสาวอุทานด้วยน้ำเสียงตกใจ เมื่อเห็นว่าเป็นเขาจริงๆ เธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาที่เกือบจะไร้ความรู้สึก พยายามข่มบังคับแววอาวรณ์ถวิลในดวงตา กลัวว่าเขาจะรู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขา?
“ครับ…ผมเอง”
เขาตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ ยิ้มให้เธออีกครั้ง ดวงตาสีฟ้ากระจ่างสดใสของเขาวาวเรืองอย่างมีความหมาย แต่แล้วก็ต้องแปลกใจ เมื่อไม
