สิงห์คว้าวอดก้าอีกแก้วขึ้นมากระดกดื่ม รวดเดียวหมดแก้ว ล้วงธนบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ วางทิ้งไว้บนโต๊ะ แล้วผลุนผลันออกไปอย่างใจร้อน
ครู่ต่อมา ลิฟท์ก็พาเขาขึ้นมาถึงชั้นที่เขาพักอยู่ ตอนนั้นคนใจร้อนรู้สึกว่าประตูลิฟท์เปิดช้า จนเขาแทบจะรอไม่ไหว รีบก้าวพรวดออกไปจากลิฟท์ทันทีที่ประตูเปิดออก มารู้ตัวอีกที ก็ตอนที่เขามายืนเก้ๆ กังๆ อยู่ที่หน้าประตูห้อง…ทว่าไม่ใช่ห้องของเขา
ก็อกๆ ๆ “ริน…” คนใจร้อนเคาะประตูสลับเรียก คนที่อยู่ในห้องลุกขึ้นจากเตียง เธอจดจำน้ำเสียงของเขาได้แม่นยำ
แกร่ก…! เสียงคลายลูกปิดดังขึ้น เมื่อรู้ว่าเจ้าของเสียงเรียกคือใคร? ใบหน้างดงามของหญิงสาวชะโงกออกมาจากบานประตูที่เปิดแง้มเพียงน้อย เอ่ยถามขึ้นว่า “มีอะไรหรือเปล่าคะ…?”
ด้วยความสงสัย ดวงตาของรินนรีเบิกกว้าง เลิกคิ้วมองคนตัวใหญ่ที่ยืนเงอะงะ อ้ำอึ้งอยู่หน้าประตูห้องของเธอ ดึกป่านนี้เขามีธุระร้อนอันใด? ทั้งที่โมงยามนั้
