“ว้าว!…วิเศษเลยครับ” คนที่กำลังจะจากไปหันกลับมาทำตาวาวอย่างมีความหวังขึ้นอีกครั้ง ในนาทีนั้นคงไม่มีอะไรดีเกินไปกว่านั้นอีกแล้ว เขาส่งยิ้มละไมให้เธอ แต่ไม่วายจะหันหลังกลับมาถามต่อด้วยน้ำเสียงทะเล้น
“เอ่อ พรุ่งนี้…แค่ดินเนอร์เท่านั้นเองหรือครับ?”
“ค่ะ…” หญิงสาวที่กำลังจะกลับเข้าห้อง ตะโกนตอบออกมา
“แต่ถ้าเป็นไปได้ หลังจากเรากลับมาจากดินเนอร์ ผมอยากจะต่อด้วยอาหารเช้าอีกสักมื้อ… ภายหลังจากที่เราตื่นนอนขึ้นมาพร้อมๆ กันในห้องของคุณ ได้ไหมครับ?” คนได้คืบจะเอาศอก รินนรีหัวเราะให้กับอารมณ์ขันของเขา ไม่ได้ตอบอะไร แอบมองตามแผ่นหลังกว้างของผู้ชายดื้อที่ยอมเดินกลับเข้าห้องของตัวเองแต่โดยดี…เมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้เธอยอมดินเนอร์กับเขา
เมื่อกลับเข้ามาในห้องนอนซึ่งทั้งเงียบและหนาว ไอจากเครื่องปรับอากาศเย็นยะเยือกไม่อาจดับความร้อนภายในกายที่พลุ่งโพลงไปด้วยแรงปรารถนา ชายหนุ่มทิ้งกายลงบนเตียงนอนกว้างด้วยความก
