“ใช่ค่ะ ดุมาก ดุจนหนูดื้อไม่ได้อีกเลยค่ะ”
จบประโยคแสนอันตรายนั่น สายฟ้าที่ถึงขีดจำกัดความอดทนก็หันกลับไปเหยียบคันเร่งจนมิด ระยะทางที่เหลืออีกไม่มากจึงกินเวลาไปน้อยนิดจนน่ากลัวจะโดนใบสั่งตามมาถึงบ้าน เพราะถนนโล่งและไม่อยากจะจอดข้างทางที่น่าจะนานมากๆ สายฟ้าถึงได้กัดฟันมาจนถึงคอนโดจนได้ แต่เป็นคอนโดของสายฟ้าที่อยู่ใกล้กว่าและยังไม่เคยพาใครมาสักคน
คนเมาถูกอุ้มขึ้นตัวลอยจนต้องคว้าคอคนอุ้มเอาไว้แน่น ส่งเสียงอ้อแอ้ที่แสนจะน่าขย้ำในสายตาคนมองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ประตูที่น่าสงสารถูกสายฟ้าใช้เท้ายันปิดอย่างแรงเพราะไม่มีมือว่าง ก่อนจะตรงดิ่งไปที่โซฟาตัวใหญ่หนานุ่มแล้ววางคนเมาที่มือไม้ซุกซนลงไป
“อื้อ พี่ พี่ฟ้า”
พาฝันที่สติไม่เต็มร้อยส่งเสียงเรียกคนที่ตามมาทาบทับจนอึดอัดเสียงพร่า สายฟ้าบดจูบทันทีอย่างทนรอไม่ไหวอีกต่อไปจนคนถูกรังแกขยุ้มเสื้อจนยับย่นอย่างวาบหวาม
“ทำไมคะ”
คนที่ความต้องการล้นเปี
