พาฝันมองคนที่ยืนเหม่อคนแก้วกาแฟอย่างแปลกใจ เพราะสายฟ้าไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ตัวเองเหม่อลอยแบบนี้ แต่สองวันมาแล้วที่พาฝันเห็นความผิดปกติของเจ้าตัวจนอดจะถามออกมาไม่ได้ด้วยความเป็นห่วง
“พี่ฟ้าเป็นอะไรคะ ทำไมเดี๋ยวนี้เหม่อจัง”
“ขอโทษครับ พี่ฟ้าแค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย หนูเสร็จแล้วใช่มั้ย ไปกันครับ”
สายฟ้ารีบปรับสายตาที่เหม่อมองไปไกลให้กลับมาเป็นปกติ ก่อนจะหันกลับมายิ้มละมุนให้คนรักทันที คำแก้ตัวที่ไม่น่าเชื่อเท่าไหร่ถูกเอ่ยออกมาอย่างไม่อยากพูดถึงอะไรตอนนี้ พาฝันเองก็ไม่ได้อยากเซ้าซี้อะไรถึงได้พยักหน้าและเตรียมตัวไปทำงานกันเหมือนทุกวัน
“แหม ตอนจีบกันก็ตามรับส่ง พอคบกันยิ่งหวานกว่าเดิมอีกนะคะน้องฝัน”
เสียงแซวที่ดังต้อนรับตั้งแต่ยังเดินไม่ถึงทำเอาพาฝันยิ้มออกมาอย่างเขินอาย เพราะหมอฟ้าที่แสนจะชัดเจนและแสดงตัวเก่งนักหนานั่นแหละ พอคบกันได้ก็แทบจะบอกทุกคนที่เดินผ่านหมดแล้วว่าเป็นแฟนกัน พาฝันที่อ
