บทที่ 3ราชาแค่ฝันไป 2

เวลาผ่านมาจนถึงช่วงดึกเสียงดนตรีเปิดดังกระหึ่มตัดกับแสงไฟสลัวที่กะพริบเป็นจังหวะ บรรยากาศยามค่ำคืนของไนต์คลับหรูแห่งนี้ดูคึกคัก ท่ามกลางคนมากมายที่แต่งตัวหรูหรา ผู้หญิงสวมเดรสรัดรูปฉีดน้ำหอมราคาแพงเย้ายวนเพศตรงข้าม ส่วนผู้ชายแต่งกายด้วยสูทเนี้ยบดูภูมิฐาน มินตราก้าวเท้าเข้ามาเหยียบสถานที่แห่งนี้ด้วยท่าทีที่ขัดกับบรรยากาศโดยสิ้นเชิง เรียวขาของเธอก้าวช้า ๆ ไปตามโถงทางเดิน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอบอุ่นหลังเลนส์แว่นกวาดมองไปรอบด้าน ด้วยความรู้สึกไม่คุ้นชิน ทำให้เธอกำสายกระเป๋าผ้าของตัวเองแน่น เธอสวมเดรสเรียบคลุมทับด้วยเสื้อไหมพรมดูธรรมดา รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตาตัดกับพื้นหินอ่อนที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ อัตราการเต้นของหัวใจถี่รัวยิ่งเธอถลำลึกมากเท่าไหร่ ก็เริ่มรู้สึกกดดันจนอยากจะหันหลังกลับ ไม่มีใครสนใจเธอ ไม่มีสายตาคู่ไหนหันมามองการเคลื่อนไหวของร่างเล็ก ผู้คนมัวแต่ให้ความสนใจกับเหล่าคนที่ห้อมล้อมตัวเองด้วยเครื่องประดับ มินสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ คืนนี้เธอไม่ได้มาเพื่อให้ใครสนใจ แต่เธอมีเป้าหมายเดียวคือเจอหน้าราชาอีกครั้ง... “คุณใช่คุณมินใช่ไหมครับ” นัยน์ตาคู่สวยเอาแต่ก้มมองพื้นที่ก้าวผ่าน ถัดมาดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมามองผู้ชายสวมชุดสูทสีดำเบื้องหน้า “ใช่ค่ะ ฉันมาพบคุณราชา” น้ำเสียงใสของเธอเปล่งวาจาตอบกลับ แววตาคู่นั้นสำรวจใบหน้าของผู้ชายที่ไม่คุ้นหน้า “ผมภีมนะครับ เป็นลูกน้องของคุณราชา นายให้พาคุณมินขึ้นไปพบที่ห้องครับ ตามผมมา” เมื่อสิ้นสุดประโยคนั้นภีมก็เดินนำหน้าเธอขึ้นไปยังชั้นสองของร้าน คนตัวเล็กทำได้เพียงพยักหน้ารับและก้าวตามแผ่นหลังของเขาไป ก่อนจะมาหยุดตรงหน้าประตูแกะสลักบานใหญ่ มินกำมือแน่นพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก้าวผ่านประตูบานนี้ไป เธอก็จะได้เจอหน้าผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง ผู้ชายคนที่ยื่นข้อเสนอให้เธอมาเหยียบที่นี่เป็นครั้งแรก “นายครับ คุณมินมาแล้วครับ” เมื่อแผ่นหลังของภีมหยุดนิ่งส่งผลให้เธอหยุดก้าวตาม รองเท้าหนังคู่นั้นเขยิบเขยื้อนร่างกายออกก่อนที่นัยน์ตาสีเทาเข้มจะปะทะเข้ากับสตรีรูปร่างเล็กอีกครั้ง “มาจริง ๆ ด้วย” เขาว่า “ก็คุณราชาเชิญฉันมา จะกล้าปฏิเสธได้ยังไงคะ” วินาทีต่อมาใบหน้าหวานละมุนเลื่อนขึ้นมาจ้องมองเขา ดวงตากลมโตสีน้ำตาลภายใต้กรอบแว่นฉายแววความจริงใจ ถึงวันนั้นเขาจะไม่ทันตอบตกลงว่าจะช่วยเธอ แต่วันนี้ที่มินตรามายืนอยู่ตรงหน้าเขา รับรองว่าราชาจะปฏิเสธเธอไม่ลง... “มาคิดดูแล้ว เธอก็สนใจข้อเสนอของฉันใช่ไหม ถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้” ในตอนนี้เองภายในห้องไม่มีใครอื่นนอกจากเขาสองคน ราชาเอนแผ่นหลังแนบไปกับพนักพิง ผ่อนคลายจากงานที่เครียดแม้ว่าทั้งวันเขาจะไม่มีสมาธิทำอย่างอื่นก็ตาม “ฉันไม่ได้อยากกลับไปหาเขาหรอกค่ะ แต่มาคิดดูข้อเสนอของคุณก็น่าสนใจ ในเมื่อฉันช่วยชีวิตคุณแต่มันยังไม่พอ อย่างอื่นฉันก็ยอมแลกค่ะ” ริมฝีปากได้รูปขยับบอก ราชาถึงกับเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ สายตาที่จับจ้องดวงหน้าสวยเต็มไปด้วยความหลงใหล “เอาเป็นว่าฉันจะไม่เสียเวลา...” ไม่ทันที่จะพูดจบ เธอก็พูดสวนขึ้นมาเสียก่อน “อันนี้เป็นสัญญาระหว่างเราสองคนค่ะ อย่าหาว่าฉันไม่เชื่อใจคุณนะคะ แต่ระดับมาเฟียอย่างคุณมันเชื่อใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกค่ะ” แผ่นกระดาษขนาดเล็กถูกวางลงบนโต๊ะ ดึงความสนใจจากราชาให้หันไปมองตัวหนังสือที่เขียนด้วยลายมือ ความคิดของเธอก็น่าสนใจดีไม่น้อย และเขาเองก็ไม่ลังเลที่จะหยิบปากกาขึ้นมาลงลายเซ็นบนกระดาษ “ฉันลงชื่อแล้ว ทีนี้ฉันเอาเธอได้ยัง” ประโยคที่ถูกเปล่งออกมาจากปากเขาดูมุ่งมั่น แต่ก็ทำเอาคนตัวเล็กระบายยิ้มหวาน “คุณก็เป็นคนใจร้อนเหมือนกันนะคะคุณราชา เอาเป็นว่าเรามาดื่มพอเมาแล้วจากนั้นเนี่ย...อ๊ะ” ยังพูดไม่ทันจบราชาก็พุ่งเข้ามาโอบกอดเอวบางของเธอ ไม่รู้ว่าขาของเขายาวสักกี่เมตรกันทว่าตอนนี้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดสนิท “ได้ ฉันจะสั่งลูกน้องเอาเหล้าเข้ามาเดี๋ยวนี้แหละ” ฝ่ามือบอบบางออกแรงดันอกของเขา แต่มินก็ไม่อาจสู้แรงของชายรูปร่างสูงกว่า จึงยอมให้เขาโอบรัดลำตัวของเธอเอาไว้ “เรามาดื่มให้ใจเย็นก่อนไหมคะ ฉันว่าคุณราชาอยากรู้จักฉันมากกว่านี้แน่นอน” “ก็ดี วันนี้เหล้ายังไม่เข้าปาก มีเรื่องเครียดอยู่พอดี” เขาตอบพลางมองไปยังประตูที่ถูกเปิดออก ภีมเดินเข้ามาพร้อมกับเหล้าในมือและวางเอาไว้บนโต๊ะ ปากดีไปเถอะยัยมิน เมาขึ้นมามีหวังสลบต่อหน้าเขาแน่! เธอไม่ใช่คนที่คอแข็งและดื่มน้ำเมาเป็นประจำ เรียกได้ว่านาน ๆ ครั้งจะมีโอกาสเอาของพวกนั้นเข้าปาก ทั้งสองคนนั่งพูดคุยกันบนโซฟาสีหนังตัวนั้น มือแกร่งเทเหล้าใส่แก้วของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งได้ฟังเรื่องราวของนักศึกษาปีสี่เขาเองก็ประหลาดใจ นึกว่าเธอเรียนจบมีงานทำที่ไหนเธอเหลือฝึกงานอีกเทอมเดียวเท่านั้น เวลาผ่านไปนานพอควรฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็เริ่มกระจายเข้าสู่ร่างกาย มินนั่งอยู่บนโซฟาแก้วเครื่องดื่มของเธอเหลือเพียงครึ่ง ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น นัยน์ตาภายใต้กรอบแว่นเริ่มพร่าเลือน อาการมึนเมาทำให้เธออยู่ในห้วงความฝัน เธอเอนตัวแนบชิดกับผู้ชายร่างสูงพร้อมกับแพขนตาที่ปิดสนิท ยัยบ้า! หลับใส่กันจนได้...คืนนี้เขาก็อดน่ะสิ! ****