ในห้องรับแขกของคฤหาสน์โชคสมบัติมหาไพศาลสุกลเต็มใบด้วยบรรยากาศอันมาคุด เพราะลิปตานั้นได้ตัดสินใจพาตั้งใจเข้ามาหาแม่และพ่อๆของเธอ ทุกคนนั้นต่างเข้าใจถึงเหตุผลที่ตั้งใจหายไปหลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร ยกเว้นเสี่ยสามเท่านั้นที่ยังมีท่าทีบึ่งตึงอยู่เขาลุกเดินหนีไปจากห้องรับแขกนั้นทันที
''ให้เวลาป๋าเขาหน่อยนะลูก ตั้งใจอย่าถือสาป๋าเขาเลยนะ หัวอกคนเป็นทั้งพ่อและเป็นทั้งเพื่อนมันไม่ง่ายเลยนะที่ต้องแบกรับความเจ็บปวดไว้ถึงสี่ปีเต็มๆ เสี่ยสามเขารักเสี่ยไทม์มาก ถึงตอนนี้แม่ก็ยืนยันว่าป๋าเขายังรักเสี่ยไทม์อยู่เสมอแต่ก็นั้นแหละเพราะรักมากถึงเจ็บปวดและเสียใจมาก อดทนกันอีกนิดนะ แม่จะช่วยเต็มที่จ๊ะ''มีนาเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มอบอุ่นให้แก่ตั้งใจและลิปตา
เป็นเวลาเดียวกันที่อยู่ๆก็เกิดเสียงดังเอ๊ะอะโวยวายขึ้นที่ประตูบ้าน สาวใช้วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาแจ้งแก่เจ้านายทันที
''คุณผู้ชายคะ คุณผ
