เติมเต็มช่วงเวลาที่หายไป

''เกิดสงครามขึ้นรึไงเนี่ย?''ทันทีที่กดรหัสเข้าห้องมาได้ก็พบว่าภายในห้องนั้นข้าวของล้มระเนระนาดกระจัดการจายไปหมด ใบหน้าหล่ออดจะยกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดีไม่ได้ ห้องเลอะขนาดนี้เป็นสัญญาณที่ดีเพระนั้นหมายถึงว่าคนรักทั้งสองของเขาคงปรับความเข้าใจกันได้แล้ว และคงจะปรับกันไปหลายยกทีเดียว ''หว่า มาไม่ทันแห๊ะ!!!''ร่างสูงเอ่ยอย่างเสียดาย ขณะเดินมาหยุดที่ข้างเตียงคิงไซส์ที่มีสองร่างนอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผื่นเดียว คนตัวเล็กกอดซุกอยู่ในอกของตั้งใจ วงแขนแข็งแรงกอดร่างเล็กของลิปตาไว้แม้ในขณะที่ยังหลับ กำปั้นยืนมองภาพนั้นอย่างอิ่มเอมใจก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบลงเบาๆที่หน้าผากของทั้งสองคนที่นอนหลับไหลเพราะความเหนื่อยล้าจากสงครามเซ็กส์อันดุเดือด ''ปั้นรักทั้งสองคนมากนะ ต่อไปนี้ปั้นสัญญาปั้นจะไม่ให้ใครหรืออะไรมาแยกพวกเราจากกันอีก'' คนตัวสูงเอ่ยจบก็กระชับผ้าห่มให้ทั้งคู่ก่อนที่ตัวเขาจะหยัดตัวเพื่อลุกกลับห้องของตั