บทที่ 13มึงแค่จับมือแต่กูได้มากกว่านั้น

บทที่ 13 มึงแค่จับมือแต่กูได้มากกว่านั้น "เอวา" คิรัณเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมจับมือเธอไว้ "เธอหงุดหงิดเพราะเบลหรือเพราะอะไรกันแน่" เป็นคำถามที่ตรงเกินไปจนเอวาได้แต่นิ่ง ผมเองก็ถอนหายใจก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหูเธอ "หรือจริง ๆ แล้วมึงแค่ไม่ชอบให้ใครมาแย่งความสนใจจากพวกกู?" "ไม่ มะ ไม่ใช่" "โกหกโดนจับเย็ตนะมึง" คิรัณ talk เป็นคำตอบที่ทำให้ผมกับไอ้คิรินมองหน้ากันทันทีเลย เธอไม่รู้ใจตัวเองที่ผ่านมาไม่มีใครมายุ่งกับเธอเพราะพวกผมเป็นเหมือนไม้กันหมา ส่วนเธอก็ไม่ได้แสดงออกเวลาที่พวกผมออกเที่ยวกลางคืน "ไม่เป็นไรถ้าเธอคิดว่าตอนนี้ยังไม่รู้ใจตัวเอง ฉันก็จะไม่คาดคั้นอะไรเธออีก" "งั้นเอาแบบนี้ถ้าพวกกูเลือกที่จะหยุดแรด มึงจะยอมพวกกูไหมเอวา" "บ้า! พวกมึงกำลังคิดจะผูกปิ่นโตกับกูเลยเหรอ" "อนาคตมันไม่แน่นอน เอาปัจจุบันก่อนดีกว่า พวกกูยังไงก็ได้ ถ้ามึงคิดว่าจะต่างคนต่างอยู่เหมือนเมื่อก่อนก็