บทที่ 21
เริ่มเคลียร์ปัญหา
ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงตรง คิรินกับคิรัณตื่นแล้วพวกมันคงออกไปคุยกันข้างนอก เพราะฉันได้ยินเสียงของลลินร้องห่มร้องไห้อีกครั้ง
ฉันจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกมานั่งฟังการสนทนาด้วยอีกคน เท่าที่ฉันจับใจความได้เหมือนเธออยากจะขออยู่ที่นี่ก่อน แต่ทั้งสองมันลำบากใจขนาดฉันเองฉันยังไม่กล้าขนข้าวของมาอยู่กับมันเลย
"อย่าให้ฉันอึดอัดไปมากกว่านี้เลยนะ"
"ที่อึดอัดเอวาเป็นคนสั่งให้คิรินไล่รินออกไปใช่ไหม!"
"เฮ้ย! ทำไมเธอคิดแบบนี้ล่ะ" ฉันเปล่าไล่นะอย่ามาใส่ความฉัน
"เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเอวาเลย เราเลิกกันไปแล้วและตอนนี้สถานะของฉันกับเอวาฉันคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้ลินฟังแล้วนะ ลินควรจะเกรงใจคนปัจจุบันไม่ใช่มาทำให้คนอื่นเขาอึดอัดแบบนี้"
ยิ่งไอ้คิรินมันพูดลลินมันก็ยิ่งร้องไห้ ร้องจนฉันเริ่มรำคาญคิรัณมันก็คงไม่ต่างจากฉัน มันชอบความสงบพอ ๆ กับฉัน
"เอวาฉ
