ฝ่ามือเย็นเฉียบวางลงตามแนวสะโพก ร่างทั้งร่างสะดุ้งเฮือก สัมผัสลูบไล้ไปมาชวนให้วูบไหว ความอับอายแผ่ซ่านขึ้นมาจนร้อนผ่าว ใบหน้าหวานชื้นน้ำตาเบือนหนีสายตาคู่คมที่เอาแต่จ้องลงมาอย่างน่ากลัว
“รู้ไหม ว่าตอนทำ พี่โรคจิตมากแค่ไหน”
“อึก! ชะ..ชาเกลียดพี่ติณณ์!!”
ใบหน้าสวยน้ำตาเอ่อล้น มองร่างสูงด้วยแววตาโกรธแค้นและเกลียดชัง หากวันนั้นเขาไม่เข้ามาในชีวิต มันคงไม่จบลงแบบนี้
ร่างสูงยกยิ้มมุมปาก จับเรียวขาให้แยกออกจากกันแล้วเข้าแทรกอยู่ตรงกลาง พร้อมกับโน้มลงจุมพิตข้างขมับชื้นเหงื่อ ก่อนจะลดใบหน้าลงมาดูดเลียที่ลำคอยาว ใช้ลิ้นลากฝังคมเขี้ยวลงบนเนื้ออ่อน
ใบชาได้แต่นิ่ง ข่มเสียงสะอื้นเอาไว้ข้างใน เมื่อมองเห็นโซ่ที่ถูกตรึงแน่น มันทำให้รู้ว่าเธอไม่มีทางหนีไปไหนได้
“ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พี่ก็เกลียดชาไม่ต่างกัน”
เสียงกระซิบผ่านแววตาแข็งกร้าวชวนขนลุก ก่อนริมฝีปากหยักประกบจูบลงมาอย่างบ้าคลั่งและรุนแรง ลิ้
