ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 19
"แกจะมาจับผิดอะไรแม่ ฉันเป็นแม่ของแกนะ!"
"แล้วแม่ไม่คิดเหรอครับว่าคนที่แม่รังเกียจก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่เหมือนกัน"
"หึ! คนพวกนั้นมันคนละชนชั้นกับเรา ถ้าแกแค่อยากจะเอามาไว้หาความสุขแค่ชั่วครั้งชั่วคราวฉันไม่ว่า แต่ต่อจากนี้ไปแกต้องมีแค่หนูกานดาคนเดียวเท่านั้น เห็นแล้วนี่ว่าฉันไม่ได้แค่ขู่แต่ฉันเอาจริง"
"แม่?" เป็นฝีมือของแม่เขาจริงๆ ด้วย เขาไม่เคยรู้เลยว่าแม่จะจิตใจโหดร้ายได้ถึงเพียงนี้
"พวกมันไม่ทำอะไรผู้หญิงคนนั้นหรอกแกไม่ต้องห่วงจนออกนอกหน้า แต่ถ้าแกยังคงเป็นห่วงมันอยู่แบบนี้..ก็ไม่แน่" พูดจบดวงตากันตนาก็ตวัดไปมองกานดาผู้หญิงที่นางเลือกแล้วว่าเหมาะสมกับลูกชาย "แกมองดูสิคนที่คู่ควรกับแกรออยู่ตรงนั้นแล้ว"
เขาไม่ได้มองตามที่แม่บอกให้มองหรอก แต่มือของเขาเลือกกดปุ่มโทรออก
"ตาธีร์!" แม่กำลังจะแย่งโทรศัพท์มาจากมือลูกชายแต่เขายกโทรศัพท์ขึ้นให้สูงแค่นี้แม่ก็แย่งมา
