ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 20
"มันคือยาบำรุงครรภ์เหรอ?" คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันจนเกิดรอยย่นเมื่อเพ่งมองยานั้นอีกครั้ง
"มึงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง"
"แล้วยาที่รูปร่างหน้าตาแบบนี้มีอีกไหม" ขณะที่ถามดวงตากันต์ธีร์ยังไม่ได้ละไปจากยาในห่อนั้นเลย
"หมายความว่ายังไงวะ?" เห็นเพื่อนให้ความสนใจยาห่อนี้อัศวินเลยเริ่มสงสัยแล้ว
"ยารักษาโรคอย่างอื่นที่รูปร่างหน้าตาแบบนี้"
"กูจะไปรู้เหรอ มึงต้องไปถามหมอสิ"
"ถามหมอ?"
"เอายาคืนให้กูได้หรือยัง ป่านนี้เมียกูบ่นแล้วมั้ง"
คล้อยหลังของอัศวิน กันต์ธีร์ก็เอาโทรศัพท์ออกมาเปิดเครื่อง และพอเครื่องถูกเปิดเท่านั้นแหละสายของแม่ก็เด้งขึ้นมาให้เห็นว่ามีกี่สายที่เขาไม่ได้รับ แต่กันต์ธีร์ไม่ได้สนใจเขาเลื่อนหาเบอร์ของภีมแล้วก็โทรออก
>>{"วันนั้นที่มึงพาโสนไปโรงพยาบาลหมอบอกว่าเธอเป็นอะไร"}
{"ฮัลโหลอะไรนะ?"} อีกคนยังไม่ได้ตั้งตัวปลายสายก็ถามมาซะยืดยาว
>&g
