บทที่ 6

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 6 "กูบอกไว้ก่อนนะว่าดื่มเหล้าเป็นเพื่อนมึงไม่ได้ ถ้าเมียกูได้กลิ่นมีหวังได้นอนนอกห้องแน่" "อะไรวะ แค่นี้ก็กลัวเมียแล้วเหรอ" "นั่นเมียนะเว้ย แม่ยังพอคุยกันได้แต่เมียคุยยากมาก" "ถ้าจะกลัวเมียขนาดนี้มึงออกจากแก๊งกูไปเลยนะ" "ได้" ถูกกันต์ธีร์ไล่ออกจากแก๊งอัศวินก็ลุกขึ้น "เฮ้ยไอ้อัศ! มึงจะไม่คิดหน่อยหรือวะ" "คิดทำไมให้ปวดหัว ถึงยังไงกูก็สู้มนุษย์เมียไม่ได้อยู่แล้ว" "มึงไม่ต้องมาล้อเล่นเลย กูรู้ว่ามึงไม่กลัวเมียหรอก" "กูกลัว" "สมองมึงคงกลับหมดแล้วมั้งถ้าวันนี้มึงไม่ดื่มเป็นเพื่อนกู กูเลิกคบมึงจริงๆ ด้วย" ว่าแล้วกันต์ธีร์ก็ยกเหล้าขึ้นดื่มจนหมดแก้ว และก็เป็นแก้วที่เท่าไรแล้วไม่รู้ "มึงทำอะไร" แทนที่เพื่อนจะยกเหล้าแก้วที่วางอยู่ตรงหน้าดื่ม แต่กลับหยิบโทรศัพท์ออกมาพิมพ์อะไรไม่รู้ "ขออนุญาตเมียน่ะสิวะ" ไม่นานก็มีข้อความตอบกลับมาว่าไม่ได้ "เอาโทรศัพท์มาเดี๋ยวกูคุยเอง" กันต์ธีร์จะแย่งโทรศัพท์จากมือของอัศวินมาโทรคุยกับญาดา วันนี้ญาดาไม่ได้เข้ามาที่คลับกับสามีเพราะเธออยากจะนอนแต่หัววัน แต่พอเพื่อนแย่งโทรศัพท์ไปอัศวินก็แย่งกลับมา เรื่องอะไรจะให้คุยกับเมียของเขาล่ะ(เรื่องของอัศวินอยู่ในเรื่องใต้อาณัติอัศวินนะคะ) "ว่าแต่มึงมีเรื่องทุกข์ใจอะไรนักหนาวะถึงอยากจะดื่ม กูได้ยินว่าแม่มึงจะให้แต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ" "ก็เพราะเรื่องนี้แหละ" แค่มองดูก็รู้แล้วว่าเพื่อนคงไม่ชอบผู้หญิงที่แม่หาให้ อัศวินเลยหาผู้หญิงมาให้กันต์ธีร์ซะเลย เขาเรียกเด็กในร้านมาบริการเพื่อนรักจะได้คลายเครียดหน่อย และพอมีสาวๆ มาเอาใจกันต์ธีร์ก็ไม่สนใจอัศวินอีก.. ในงานมอเตอร์โชว์วันที่สอง.. วันนี้โสนไม่ได้ใส่ชุดที่เธอเอามาลองเมื่อคืนนี้หรอกถ้าใส่คงถูกเจ้าของงานเล่นงานแน่ และวันนี้เธอก็ไม่มีอารมณ์โชว์อะไรทั้งนั้น เพราะยังหาที่พักใหม่ไม่ได้เลย ภีมเดินผ่านมาเลยแวะคุยกับโสนเรื่องที่พัก บอกว่าถ้าตกแต่งภายในเสร็จเขาจะให้โสนเข้ามาพักก่อนจนกว่าโสนจะหาที่อยู่ใหม่ได้ "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณภีม" เธอเกรงใจเพราะนั่นเป็นคอนโดใหม่เพิ่งตกแต่งภายในเสร็จจะให้คนนอกเข้าไปอยู่ก่อนเจ้าของได้ยังไง "ฉันแค่ซื้อไว้เผื่อราคาดีก็จะขายออก ไม่ต้องคิดมากนะ" "คุณโสนหาที่พักหรือคะ" น้ำรินได้ยินโสนพูดกับเจ้าของบูธ คล้อยหลังของภีมเลยลองถามดู "ใช่จ้ะ" "ถ้าไม่รังเกียจไปพักที่เดียวกันกับรินก็ได้นะคะ" "โสนไม่อยากรบกวนริน" โสนก็เป็นคนแบบนี้ไม่ชอบรบกวนใคร ถ้าไม่งั้นเธอคงโทรไปขอความช่วยเหลือจากญาดาแล้ว "วันนี้ไม่มีอะไรมาโชว์เหรอครับคนสวย" ลูกค้าที่มาเดินเมื่อวานผ่านบูธนี้เลยแวะเข้ามาดูว่าพริตตี้คนเมื่อวานมีอะไรโชว์ให้กระชุ่มกระชวยหัวใจบ้าง "สวัสดีค่ะเสี่ย วันนี้ก็มีแต่รอยยิ้มที่จะโชว์ให้เสี่ยเห็น" พวกเธอไม่รู้หรอกว่าลูกค้าผู้ชายเป็นใคร แต่รวมๆ แล้วก็จะเรียกเสี่ยเพราะถ้าไม่มีเงินถุงเงินถังคงไม่มาเดินตลาดรถหรูแบบนี้หรอก "เสี่ยขาทางนี้ก็มีโชว์ให้ดูนะคะ" อีกฟากฝั่งหนึ่งวันนี้หนูนาเตรียมโชว์มาเรียกแขกโดยเฉพาะ เพราะเมื่อวานเห็นแล้วว่าโสนใช้เสียงเพลงเรียกแขกได้ "แล้วไหนโชว์ของพวกหนูล่ะ" "จัดโชว์เลย" และพอหนูนาพูดจบเพื่อนๆ ก็เริ่มเกมที่จัดเตรียมมาเรียกลูกค้าเข้าบูธ "เกมนี้เรียกเกมถอดผ้าค่ะ" "ว้าวว น่าสนใจมาก" และพอชิ้นแรกถูกถอดออกก็เรียกสายตาผู้ชายได้เยอะเลยเพราะพริตตี้มีแค่ไม่กี่ชิ้นหรอกบนร่างกาย "ถอดเลยๆ ถอดเลยๆๆ" เสียงเชียร์ให้ถอดชิ้นต่อไป "ทำไมทางนั้นดูครึกครื้นกันจังเลย" ภีมที่อยู่หลังบูธได้ยินเสียงเลยออกมาดู ทีแรกคิดว่าเป็นบูธของตัวเองแต่ไม่ใช่ดันเป็นเสียงมาจากบูธของกันต์ธีร์ "เล่นเกมพิเรนทร์น่ะสิ" "ยังไง" "ก็พวกนั้นเล่นเกมถอดผ้าน่ะสิคะ" "ห๊ะ?" ได้ยินว่าเล่นเกมถอดผ้าภีมถึงกับหูผึ่งเลย "อ้าวแล้วทำไมหนูไม่ถอดอีกล่ะ" "ใจเย็นก่อนสิคะเสี่ย ชิ้นต่อไปเราต้องวัดใจกันหน่อยค่ะ" "วัดใจยังไงหรือหนู" "ถ้าเสี่ยสั่งจองรถก็จะเลือกได้เลยว่าจะให้ถอดชิ้นไหนต่อ" "น่าสนใจ" "ดูสิลูกค้าส่วนมากไปที่บูธนั้นหมดเลยค่ะ" น้ำรินที่ยืนอยู่ข้างๆ โสนพูดคุยปรึกษากันว่าเราจะเรียกแขกยังไงดีเพราะเมื่อวานนี้ก็ยังขายรถไม่ได้สักคันเลย โสนต้องคิดให้ไวว่าจะแก้เกมพวกนั้นยังไงดี ก่อนอื่นต้องรีบเรียกลูกค้าให้หันกลับมาที่นี่ก่อน "สวัสดีค่ะคุณลูกค้าที่ยืนกันอยู่หน้าร้าน" ที่ยืนๆ กันอยู่หน้าร้านส่วนมากก็หันหน้าไปทางบูธของกันต์ธีร์กันทั้งนั้นโสนเลยต้องเรียกให้หันกลับมาทางนี้ "นั่นโสนนี่" อัศวินที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับกันต์ธีร์ได้ยินเสียงเลยหันไปมองเช่นกัน และก็เห็นว่าคนที่กำลังพูดอยู่ก็คือโสนเพื่อนของญาดา "วันนี้ถ้าลูกค้าคนไหนสั่งจองรถจากบูธของเรามีโปรพิเศษให้นะคะ" "โปรอะไรหรือคะ" คนที่ถามก็คือน้ำรินเพราะเตรียมจะชงกันอยู่แล้ว "แค่สั่งจองรถจากบูธของเราวันนี้ก็จะได้ร่วมรับประทานอาหารกับพวกเราทั้งสี่คนค่ะ" คิดอะไรไม่ออกก็เอามันอย่างนี้แหละ หวังว่าคงมีคนอยากไปทานข้าวกับพวกเรานะ "จองคันหนึ่งครับ" เสียงนี้ดังขึ้นสายตาทุกคนเลยมั้งที่กำลังจับจ้องโสนอยู่ก็หันมามอง "คุณอัศวิน?" ที่จริงใบจองไม่จำเป็นต้องซื้อก็ได้ แต่ตอนที่จองก็มีเงินวางส่วนหนึ่งอยู่บ้างถ้าไม่เสียดายเงินส่วนนั้นจะทิ้งใบจองก็ได้ และที่อัศวินทำแบบนี้เพราะโสนเป็นเพื่อนรักของภรรยา อัศวินรู้มาว่างานในครั้งนี้มีการแข่งขันกันสูงมาก และเท่าที่เข้ามาเดินดูก็คิดว่าแข่งขันกันสูงเอาการอยู่ "จองด้วย" ในกลุ่มลูกค้าที่เห็นโสนร้องเพลงเมื่อวานก็สนใจอยากจะทานข้าวกับเธอสักครั้ง ดีไม่ดีเธออาจจะร้องเพลงให้ฟังด้วยเลยยอมสั่งจองรถจากบูธของเธอ "ขอบคุณมากนะคะ เชิญทางนี้เลยค่ะ" โสนยิ้มมีความสุขมากวันนี้แค่เริ่มเปิดบูธเธอก็ขายได้สองคันแล้ว เพราะถ้าลูกค้าสั่งจองนั่นหมายถึงพวกเธอได้ค่าคอมมิชชั่นแล้ว "ดูมันแย่งลูกค้าของเรานะ เราอุตส่าห์เริ่มโชว์ก่อนแต่ถูกมันแย่งไปอีกจนได้!" "สงสัยมันอยากเจ็บตัว เล่นมันเลยดีไหม" "มีแผนอะไรว่ามาได้เลย" "ก็จ้างขี้เมาสัก 2-3 คนเล่นงานมันไง" "ดี.. ให้มันเสนอหน้ามางานมอเตอร์โชว์นี้ไม่ได้เลยยิ่งดี" 🖊ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่