เช้าวันต่อมา...
โรสที่ตื่นตามเวลาปกติ ก็มองขุนเขาที่นอนอยู่เตียงข้าง ๆ ก่อนจะยิ้มให้เขาแล้วเรียกอีกฝ่ายเบา ๆ
"พี่ขุนขาตื่นเถอะ นอนขี้เซาอีกแล้วนะคะ" เธอปลุกเขาเหมือนทุกวัน
"....." ขุนเขายังนอนนิ่งเหมือนคนที่หลับสนิท
โรสค่อย ๆ ลงจากเตียง แล้วไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ โดยมีแม่ทั้งสองมาช่วยดูแล เธอจับมือของขุนเขาไว้แล้วพูดกับเขาเบา ๆ
"พี่ขุนนอนนานเกินไปแล้วนะคะ ตื่นได้แล้ว โรสมีข่าวดีจะบอกพี่ขุนด้วยค่ะ" โรสพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบที่ข้างหูของเขา...
"เรากำลังจะมีลูกด้วยกันนะคะ"
สิ้นสุดคำพูดของโรส มือของขุนเขาที่โรสกุมเอาไว้ก็กระตุกเล็กน้อย เขาบีบมือเธอกลับ จนโรสรู้สึกได้และค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา
"พี่ขุนฟื้นแล้ว คุณแม่คะ คุณแม่ พี่ขุนฟื้นแล้ว" โรสร้องออกมาอย่างดีใจ เธอหันไปบอกแม่ทั้งสองที่นั่งอยู่ที่โซฟา
ทั้งดวงมาสและมาลัย รวมถึงอาชากับมงคลที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขกก็รีบ
