"โรสว่าเราไปนั่งทานที่ห้องรับแขกดีกว่านะคะ นอนนาน ๆ ก็มึนหัวเหมือนกัน ได้เดินเล่นบ้างก็ดี" โรสเสนอขึ้นมา เพราะเธอโดนขุนเขานอนกอดทั้งวันจนเมื่อยไปหมดแล้ว
"ครับ ค่อย ๆ เดินนะครับ" ขุนเขาก็ไม่ขัดใจเมียรัก เขาค่อย ๆ ประคองโรสให้เดินไปในส่วนของห้องรับแขก
ในห้องนั้นเหมือนการรวมญาติขนาดย่อม เพราะมีพ่อแม่ทั้งสองครอบครัวที่มารอเฝ้าลูก ๆ และยังมีป้าน้อยกับขนุนคอยรับใช้อย่างใกล้ชิดอีกด้วย
"นายหัวกับนายหญิงมาแล้ว นี่ป้ากำลังจะยกผลไม้ไปให้พอดีเลยค่ะ" ป้าน้อยที่เป็นแม่บ้านดูแลบ้านบนฝั่งพูดขึ้นอย่างดีใจ
"ขอบคุณค่ะป้าน้อย ขอบใจนะขนุน" โรสที่นั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่แล้วก็พูดกับทั้งสองคนอย่างดี
"เปลี่ยนจากคำขอบคุณ เป็นให้ป้าไปดูแลนายหญิงกับนายน้อยที่เกาะได้มั้ยคะ ป้าอยู่บนฝั่งไม่มีอะไรทำเลย คนแก่มันเหงาน่ะค่ะ" ป้าน้อยพูดขึ้นมาอย่างมีความหวัง
"ไม่ได้นะป้าน้อย ขนุนถวายตัวเป็นข้ารับใช้นายหญิงกับนายน้อยแล้ว พอ
