15 ปรับตัวเข้าหากัน
วันต่อมา เวทิศมารับลูกชายและภริดาแต่เช้า เขาอยากจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด ลูกและเมียของเขาอยู่โดยไม่มีเขาเคียงข้างมาสี่ปีแล้ว เขาอยากชดเชยช่วงเวลาที่ขาดหายไปให้ทั้งสองคน
ภริดารู้สึกแปลกใจ เมื่อเปิดประตูรถของเวทิศแล้วพบว่า ที่เบาะหลังมีคาร์ซีตสำหรับน้องไวท์ด้วย ที่สำคัญ มันเป็นขนาดเดียวกันกับที่น้องไวท์ใช้ประจำ
หญิงสาวหันไปมองหน้าป๊ะป๋าของน้องไวท์ เวทิศหันมาสบตาเธอพอดี เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ไปซื้อมาตั้งแต่เมื่อไร”
“สั่งให้เลขาจัดการให้เมื่อวานนี้ครับ”
“เป็นคนรวยนี่มันดีอย่างนี้เองเนอะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าลูกใช้ขนาดไหน”
“เพราะผมใส่ใจลูกของเราไงล่ะครับ”
ภริดายิ้มอย่างหมั่นไส้
“หม่ามี้ ป๊ะป๋า ไวท์มาแล้วครับ” เด็กชายตัวน้อยวิ่งออกมาจากประตูบ้าน พอวิ่งมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าป๊ะป๋า เจ้าหนูก็ประนมมือไหว้ และก้มหัวลงอย่างนอบน้อม
เวทิศนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าลู
