เสียงเครื่องยนต์สปีทโบทคำรามดังแข่งกับเสียงคลื่นกระทบลำเรือ
ลีอองยืนจับพวงมาลัยแน่น สายตาเขาแข็งกร้าวจ้องไปยังสปีดโบ๊ทหมิงเฉิง
ที่กำลังพุ่งตรงไปหาเรือหลักที่นลินกับปรีย์อยู่ หมิงเฉิงยืนอยู่หัวเรือ ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความคลั่งแค้น
ใบหน้าที่เปื้อนเลือดจากการยิงต่อสู้บนท่าเรือเมื่อครู่ แต่เขาไม่มีแม้ความลังเลในแววตา
“เรือลำนั้น ฉันจะไม่ให้มันหนีไปได้!” เขากัดฟันกรอด สั่งคนขับสปีดโบทให้เร่งความเร็ว
ทันทีที่เรือแล่นเข้ามาใกล้ เรือของนลินเริ่มแล่นหนีเพื่อรักษาระยะห่าง แต่สปีดโบ๊ทของหมิงเฉิงเร็วกว่าหลายเท่า
เสียงปืนดังสนั่น!
หนึ่งในลูกน้องของหมิงเฉิงยิงไปยังท้ายเรือของนลินจนไฟลุกพรึ่บอีกครั้ง
นลินรีบคว้าตัวปรีย์มากอดแน่น ซ่อนลูกชายไว้ในอ้อมแขนพร้อมเอาตัวบังไว้
“ไม่เป็นไรนะลูก แม่อยู่นี่ แม่จะไม่ให้ใครพาเราไปเด็ดขาด”
คาโยะซึ่งอยู่บนดาดฟ้าเรือ เห็นเรือหมิงเฉิงใกล้เข้ามาก็รีบยิงสวนกลับ
