เสียงเครื่องยนต์สปีทโบทคำรามดังแข่งกับเสียงคลื่นกระทบลำเรือ ลีอองยืนจับพวงมาลัยแน่น สายตาเขาแข็งกร้าวจ้องไปยังสปีดโบ๊ทหมิงเฉิง ที่กำลังพุ่งตรงไปหาเรือหลักที่นลินกับปรีย์อยู่ หมิงเฉิงยืนอยู่หัวเรือ ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความคลั่งแค้น ใบหน้าที่เปื้อนเลือดจากการยิงต่อสู้บนท่าเรือเมื่อครู่ แต่เขาไม่มีแม้ความลังเลในแววตา “เรือลำนั้น ฉันจะไม่ให้มันหนีไปได้!” เขากัดฟันกรอด สั่งคนขับสปีดโบทให้เร่งความเร็ว ทันทีที่เรือแล่นเข้ามาใกล้ เรือของนลินเริ่มแล่นหนีเพื่อรักษาระยะห่าง แต่สปีดโบ๊ทของหมิงเฉิงเร็วกว่าหลายเท่า เสียงปืนดังสนั่น! หนึ่งในลูกน้องของหมิงเฉิงยิงไปยังท้ายเรือของนลินจนไฟลุกพรึ่บอีกครั้ง นลินรีบคว้าตัวปรีย์มากอดแน่น ซ่อนลูกชายไว้ในอ้อมแขนพร้อมเอาตัวบังไว้ “ไม่เป็นไรนะลูก แม่อยู่นี่ แม่จะไม่ให้ใครพาเราไปเด็ดขาด” คาโยะซึ่งอยู่บนดาดฟ้าเรือ เห็นเรือหมิงเฉิงใกล้เข้ามาก็รีบยิงสวนกลับ

