ค่ำวันนั้น หลังจากปรีย์เข้านอนไปแล้ว บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ
แสงไฟสีนวลในห้องนั่งเล่นให้ความรู้สึกอบอุ่น นลินกำลังนั่งอ่านหนังสือข้างโซฟา
ขณะที่ลีอองเดินเข้ามาพร้อมกล่องกำมะหยี่เล็ก ๆ ในมือ
เธอเงยหน้ามองทันที “นั่นอะไรคะ”
เขาไม่ตอบ
แต่เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะคุกเข่าลงช้า ๆ ไม่ใช่แบบโรแมนติกโอเวอร์
แต่เป็นแบบชายที่แข็งแกร่งในสายตาทุกคน ที่จะก้มหัวให้ผู้หญิงที่เขารัก
“พ่อผม…เอาแหวนของแม่ให้คุณไปแล้ว”
“ผมรู้… แล้วผมก็เห็นด้วย แต่คืนนี้ ผมอยากให้คุณได้ยินคำขอจากผมเอง”
นลินนิ่ง ดวงตาเธอสั่นเล็กน้อย น้ำเสียงเขาจริงจังจนเธอไม่กล้าล้อเล่นด้วยแม้แต่นิดเดียว
ลีอองเปิดกล่องออก ภายในคือแหวนวงเรียบ ดีไซน์เรียบง่าย แต่สลักด้านในว่า:
“For my Queen. L.D.”
“ด้วยความดื้อดึงของผู้ชายที่ไม่เคยรักใครจริงจังมาก่อน แต่ตอนนี้ผมอยากจับมือคุณ ด้วยฐานะที่ให้เกียรติที่สุด”
ลีอองเงยหน้าขึ้น ดวงตาสะท้อ
