เสียงล้อเครื่องบินแตะพื้นสนามบินสุวรรณภูมิอย่างนุ่มนวล เสียงประกาศจากสายการบินดังขึ้นเป็นภาษาไทยและอังกฤษ
ต้อนรับผู้โดยสารกลับสู่แผ่นดินไทย ท่ามกลางผู้โดยสารจำนวนมาก
ที่ทยอยเดินออกจากประตูทางออก ผู้ชายร่างสูงในชุดสูทเข้มเดินนำหน้าด้วยท่วงท่ามั่นคง
"ลีออง เดลรอสโซ" ไม่ใช่แค่ชื่อของมาเฟียผู้ครองอำนาจอีกต่อไป แต่เป็นชื่อของพ่อ ของสามี
ที่วันนี้กลับมาในฐานะ “หัวหน้าครอบครัว”
“ป๊า! ป๊าเร็วสิ!”
ปรีย์วิ่งดึงแขนลีอองอย่างตื่นเต้น เด็กชายในชุดฮู้ดสีกรมท่า
หันไปยิ้มกว้างให้แม่และน้าอรที่เดินตามมาด้านหลัง
“ใจเย็นหน่อยครับลูก เราไม่ได้หนีใครแล้ว”
ลีอองพูดติดขำก่อนเอื้อมมือลูบศีรษะลูกชายอย่างอ่อนโยน
นลินในชุดเดรสสีน้ำตาลอ่อน ท่าทางสงบและเรียบง่ายกว่าวันที่เจอกันครั้งแรก
เธอกำลังเข็นรถเข็นใส่กระเป๋าเดินทาง ใบหน้าของเธอดูผ่อนคลายขึ้น
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ไม่มีความกังวลใด ๆ ปะป
