หนึ่งชั่วโมงต่อมาเสียงรอสายยังคงดังขึ้นอีกครั้ง ตัวผมอยู่ในห้องน้ำ ล้างเนื้อล้างตัว เตรียมกลับห้อง
“พี่อินคะแม่พี่โทรเข้ามาอีกแล้วค่ะ” อ๊ะอ่ายยืนตะโกนอยู่หน้าประตู ความจริงไม่ต้องสนใจก็ได้ บางเรื่องไม่จำเป็นต้องจุ้นจ้านใช่ไหมล่ะ
แต่นี่เธออยากจะแสดงตัวไง อยากให้ผมแนะนำกับครอบครัว
เอาเถอะ อยากเสนอตัวเอง ไม่จำเป็นต้องยื้อต่อไปอีก
“รับสายให้พี่หน่อยครับ บอกว่าพี่อาบน้ำอยู่”
“จะดีเหรอคะ แล้วจะให้หนูบอกแม่พี่ว่าเราเป็นอะไรกันคะ ทำไมถึงรับโทรศัพท์ของพี่ได้”
“บอกความจริงเลยครับ ก็เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ”
“ค่ะ ได้เลย เดี๋ยวหนูรับสายให้นะคะ”
สมใจเธอแล้ว อยากรับก็รับ จากนั้นจะยังไงก็แล้วแต่เธอแล้วกัน
ไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องให้ความสนใจขนาดนั้น
สิบนาทีต่อมาผมออกมาจากห้องน้ำ อ๊ะอ่ายนั่งอยู่ปลายเตียง กำลังทำหน้าเศร้า คงจะคิดว่าทำอะไรผิดต่อผมแหละมั้งก็เลยต้องเสแสร้งสักหน่อย
“เป็นอะไรครับ ทำไมทำ
