เพราะแค่นี้... หล่อนก็ไม่ต่างอะไรจากกิ้งกือไส้เดือนในสายตาของเขาอยู่แล้ว
“ได้ค่ะ ดิฉันจะเรียนคุณท่านให้ แต่เอ่อ...” เจสซิก้าทำหน้าสงสัย ก่อนจะทำใจกล้าถามออกมา
“อย่าหาว่าดิฉันเสือกเลยนะคะ เห็นคุณมาร์สเธอก็ปฏิเสธที่จะลงไปทานมื้อค่ำเหมือนกัน เอ่อ... คุณสองคนมีอะไรกันหรือเปล่าคะ”
ใบหน้าที่เคยงามผุดผาดตอนนี้ซีดเซียวและเศร้าหมอง ดวงยิหวาก้มหน้าหลบสายตาของสาวใช้ในทันที ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น
“มะ ไม่มีหรอกจ้ะ ไม่มีจริง ๆ...”
“แต่คุณมาร์สเธอเหวี่ยงโทรศัพท์แตกละเอียดเลยเมื่อตอนช่วงบ่าย แค่รู้ว่าคุณลุคคาโทรมาเท่านั้นแหละค่ะ” เจสซิก้าพูดไม่หยุด ผิดกับดวงยิหวาที่พูดไม่ออกมากกว่า
“คุณมาร์สเธอคงจะหึงที่คุณลุคคาโทรหาคุณยิหวาบ่อย ๆ” หญิงสาวระบายยิ้มเศร้าหมอง ข้อสังเกตของเจสซิก้าช่างไม่ตรงกับความจริงแม้แต่น้อย
“เจสซิก้าไปทำงานต่อเถอะจ้ะ ยิหวาขอคุยโทรศัพท์สักครู่...”
“ค่ะคุณยิหวา งั้นด
