ที่เมืองไทย... ลุคคาก้าวยาว ๆ ออกมาจากโรงแรมเพื่อมาขึ้นรถสปอร์ตของตนเอง มือใหญ่เปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่ง ส่วนอีกมือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือรุ่นล่าสุดแนบหูอยู่
“ได้เรื่องแล้วหรือ ว่าไง รีบบอกมาเร็ว...”
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงรีบร้อน เมื่อนักสืบบริษัทที่ห้าที่เขาจ้างเพิ่มให้สืบหาเบาะแสน้องสาวของดวงยิหวาโทรมาบอกว่าได้เรื่องแล้ว
“ว่าไงนะ...! ขายไปแล้วหรือ อย่างนั้นเด็กสองคนนั้นก็ไม่ได้อยู่กับยายนารีผีพนันนั่นล่ะสิ” และเมื่อคู่สนทนาตอบรับว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง ลุคคาก็ถึงกับต้องสบถออกมาด้วยวาจาหยาบคาย
“ระยำเอ๋ย...! แล้วยายนารีนั่นอยู่ที่ไหนล่ะตอนนี้” พยายามระงับอารมณ์ชิงชัง ถามต่อไปอีก
“พัทยาหรือ อยู่กับใคร คงไม่ใช่ในซ่องของเพื่อนสนิทที่ขายเด็กสองคนนั้นไปหรอกใช่ไหม...” และการคาดเดาของเขาก็แม่นยำนัก
“ผมนึกแล้วเชียว... โอเค ๆ สืบหาต่อไปนะว่าตอนนี้เด็กสองคนนั้นไปอยู่ที่ไหน ใช้เงินเท่าไหร่ผมไม่ว
