“เท่าที่จำได้ฉันไม่ได้มีนัดกับเธอนะชารอน...”
ดวงตาคมกริบตวัดมองร่างอรชรของแขกสาวที่ถือวิสาสะเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของตนเองด้วยความไม่พอใจชัดเจน
มือใหญ่กดโทรศัพท์ภายในหาเลขาหน้าห้องของตัวเอง ก่อนจะกระชากเสียงถามออกไป “เอลิน่า... ผมเคยบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่า ใครที่ผมไม่ได้นัดด้วยห้ามเข้าพบ นี่คุณสมองเสื่อมอีกแล้วหรือไง...!” มาร์คัสตวาดเลขาสาวที่ตนเกือบจะไล่ออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน แต่ดวงยิหวาขอเอาไว้ ด้วยน้ำเสียงห้วนจัด
“เข้ามาจัดการซะด้วยล่ะ!”
พูดจบเขาก็กระแทกหูโทรศัพท์กับแป้นอย่างแรง ก่อนจะตวัดสายตามองชารอนที่ยืนกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอด้วยสายตาเกรี้ยวกราด
เขาไม่ชอบให้ใครละเมิดความเป็นส่วนตัว... แม้กระทั่งอดีตคู่ขาอย่างชารอนก็ตาม...
“อย่าไปว่าเลขาของคุณเลยค่ะ ฉันแอบเข้ามาตอนเธอเข้าห้องน้ำ แต่ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาพูดกับคุณ”
ชารอนเดินเข้ามาใกล้ ระบายยิ้มหวานให้ แต่มาร์คัสกลับแค่นยิ้ม
