ตอนที่ 15
หายไปไหน?
ท้องฟ้าสีครามสดใสของเช้าวันใหม่ไม่ได้ทำให้จิตใจของกฤตย์ปลอดโปร่งขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว ตลอดสองสามวันที่ผ่านมา ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทภูมิฐานแวะเวียนไปที่คณะสัตวแพทยศาสตร์เกือบทุกเย็น กฤตย์ไปหากุมภาที่คณะเรียนแต่ไม่เจอ สายตาคมกริบคอยสอดส่ายมองหาใบหน้าหวานและร่างบางที่เขามักจะแกล้งยั่วประสาทเสมอ ทว่าพื้นที่ที่เคยมีเธอกลับว่างเปล่า
เขาลองไปดักรอที่ซุ้มม้านั่งหินอ่อนที่เดิม ไปยืนหน้าตึกเรียนที่เธอควรจะมีคลาส แต่ผลลัพธ์กลับเป็นศูนย์
วันต่อมาก็ไปหาอีก... ไม่เจออีก ความเงียบหายของกุมภาเริ่มทำลายกำแพงความนิ่งเฉยของเขาลงทีละนิด กฤตย์ที่เคยเป็นฝ่ายถูกผู้หญิงวิ่งไล่ตาม บัดนี้กลับต้องมาเป็นฝ่ายกระวนกระวายเสียเอง เขาเลยตัดสินใจไปหาที่ทำงาน ซึ่งเป็นคลินิกที่เธอฝึกงานอยู่ช่วงเย็น แต่ก็ไม่พบเธอ อยู่ดี
‘ไปไหนของเขานะ... หรือว่าโกรธจนหนีไปแล้วจริง ๆ’
ลมหายใจหนัก ๆ ถูกพ่นออกมาซ้ำแล้วซ
