ตอนที่ 14
ผัวเหรอ?
ภายในห้องนอนที่ยังหลงเหลือกลิ่นอายความรัญจวน กุมภายืนนิ่งงันปล่อยให้ความคิดผิดชอบชั่วดีตีกันนัวเนียอยู่ในหัว สมองสั่งให้เธอโกรธและผลักไสเขาออกไป แต่ร่างกายกลับยังคงจดจำสัมผัสร้อนแรงนั้นได้ทุกตารางนิ้ว ขณะปล่อยให้เสียงในหัวตีกัน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันนุ่มนวลกว่าตอนที่เขาบุกรุกเข้ามาหลายเท่า
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“กุมภา... ข้าวต้มที่ทำไว้ตรงนี้ทำให้พี่หรือเปล่าคะ?”
คำถามเรียบง่ายทว่าลงท้ายด้วยคำหวานหูทำเอาคนหลังประตูถึงกับชะงักกึก กุมภาเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบเหมือนตกจากที่สูง ให้ตายเถอะ! ไอ้หมอนี่ไปหัดพูดคะขามาตอนไหน? ทั้งที่ปกติเขามักจะใช้แต่น้ำเสียงดุดัน ออกคำสั่ง หรือไม่ก็ประชดประชันจนน่าหมั่นไส้ แค่ได้ยินก็พาให้วูบวาบอย่างเหลือเชื่อ ความโกรธที่อุตส่าห์ปั้นแต่งมาเพื่อป้องกันตัวพังครืนลงมาเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำ
“ค่ะ... คิดว่าพี่คงยังไม่ได้ทานอ
