“ไม่เป็นอะไรค่ะอา คงจะเครียด” เธอปฏิเสธแต่นั่นยิ่งทำให้ภีมหน้าเครียดหนักขึ้น
“เตยเครียดเรื่องอะไรหรือว่าเรื่องเพื่อน” ชายหนุ่มถอนใจ ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังสนใจเรื่องของบุณฑริก แต่ถ้าเธอรู้อะไรแบบที่เขาได้ยินมาบุษราคัมน่าจะเครียดกว่าเดิม
“ปะ เปล่าค่ะ” หญิงสาวล้างหน้าล้างตาแล้วพูดต่อ
“วันนี้เตยต้องไปโรงเรียนอีกวันค่ะ ถึงจะได้หยุดปิดเทอมใหญ่ อาออกไปก่อนนะคะเตยจะอาบน้ำ” ระดับชั้นอนุบาลจะปิดเทอมเร็วกว่าชั้นประถมหนึ่งสัปดาห์ วันนี้เธอยังต้องไปทำงานเอกสารที่โรงเรียนอยู่
ภีมเดินออกจากห้องน้ำตามที่เธอขอ พลางนึกวางแผนว่าวันนี้เขาน่าจะต้องเคลียร์งานให้เสร็จเร็วเพื่อจะได้พาบุษราคัมไปตรวจที่โรงพยาบาล
“อามาทำไมคะ” เธอถามเมื่อเห็นเขาไปที่โรงเรียน
“มารับเตยไปหาหมอ งานเสร็จหรือยัง” เขาเหล่ไปที่ครูวาทินที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอที่โรงอาหารของแผนกอนุบาล ไหนใครบอกว่ามันสอนเด็กประถมแล้วมาทำอะไรตรงนี้
