บุษราคัมไม่พูดอะไรเลย เธอกลับเข้าไปในห้องตอนนั้นเข้าใจแล้วว่าทำไมบุณฑริกจึงหายไปเฉยๆ และเธอรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของภีมด้วย สามีของเธอพูดถูกว่าต่อให้บุณฑริกทำอะไรไม่ดีแต่ทรงภพไม่มีสิทธิ์ลงโทษหรือไปล่วงเกินเธอ
ภีมตามเข้ามา เขากดตัดสายทรงภพทันทีไม่สนใจว่าฝ่ายนั้นจะว่าอะไรต่อ
“เตย” เขาไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่านั้น
“ถ้าเพื่อนอาถามอีกบอกเขาว่าเตยไม่บอกนะคะ” เธอไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายเรื่องของทรงภพกับบุณฑริก แต่เธอจะไม่ทำอะไรมากกว่ารับรู้เช่นกัน หญิงสาวล้มตัวลงนอนเงียบๆ ท่าทีเธอนิ่งจนภีมนึกด่าเพื่อนในใจ
สักพักเธอพลิกตัวมาหาเขา
“อาคะ”
ภีมกอดเธอตอบทันที ช้าเดี๋ยวถูกโกรธอีก
“มีอะไร”
“ถ้าเตยจะไม่ชอบเพื่อนอา อาจะว่าอะไรเตยไหมคะ”
เขาส่ายหน้าทันที ตัวเขาเองยังไม่นึกชอบพฤติกรรมของทรงภพแต่ที่ไม่พูดเพราะไม่อยากยุ่งเรื่องของมัน มาถึงวันนี้ภีมคิดว่าที่เรื่องบานปลายจนบุณฑริกต้องลาออกหนีไปแบบนี้ เขาเองก
