คืนนั้นหลังจากที่ทานอาหารแล้ว ทรงภพขอตัวกลับไปสองสาวจึงขึ้นไปคุยกันต่อบนห้อง ได้ความว่าบุณฑริกจะกลับกรุงเทพฯ แต่เช้าเพื่อไปทานข้าวกับครอบครัว สองสาวแยกย้ายกันเข้านอนเมื่อได้เวลาเกือบห้าทุ่ม
บุษราคัมเปิดประตูเข้ามาในห้อง เธอสะดุ้งเมื่อเห็นภีมนั่งดูหนังอยู่ที่โซฟา
“อายังไม่นอนเหรอคะ”
“รอเตยอยู่เลยเปิดหนังดู จะดูหนังด้วยกันหรือจะไปนอนกันดีล่ะ” ภีมถามความเห็นของเธอ
“ดูหนังค่ะ” บุษราคัมตอบทันทีทั้งที่แสนง่วง ภีมยิ้มเหมือนรู้ทันแต่เขาไม่ว่าอะไร รอจนเธอเดินมาใกล้ๆ จึงดึงให้นั่งข้างกัน
บุษราคัมนั่งลงตามแรงดึง เธอดึงหมอนอิงใบหนึ่งมากอดไว้หลวมๆ
“หนาวเหรอ”
“เปล่าค่ะ” เธอส่ายหน้า ตามองหน้าจอมันเป็นหนังตลกแบบที่เธอไม่คิดว่าภีมจะดู
“อาชอบดูหนังตลกเหรอคะ”
“นานๆ ที แล้วพรุ่งนี้จะไปไหนกัน” เขาถามเธอ ได้ยินแว่วๆ บุณฑริกพูดว่าจะตื่นแต่เช้า
“เปล่าค่ะอา คงไม่ได้ไปไหนใบบัวเขาต้องกลับบ้านกระทัน
