บุษราคัมยังงงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองกลับมาถึงฟาร์มได้อย่างไร เธอรู้สึกตัวเบาหวิวไปหมด แม้ถึงตอนที่บุณฑริกโทรมาหาภีมยังต้องเป็นฝ่ายรับให้และบอกว่าเขามารับบุษราคัมกลับเองแล้ว
“นี่เราไม่ได้ฝันใช่ไหม ยายเตยตื่นสิ” เธอหยิกตัวเองแล้วก็ต้องหน้าเบ้เพราะเจ็บจริง เธอคิดถึงตอนที่ภีมเข้าไปที่บ้านแล้วเขาเข้าไปสารภาพกับแม่ว่าจดทะเบียนสมรสกับเธอแล้ว
“คุณคิดยังไงกับยายเตยคะ เตยกับคุณน่าจะอายุห่างกันมาก” นางมรกตถามตรงๆ
“ผมรักเตยครับ เรื่องอายุผมเข้าใจครับว่าเตยยังเด็ก ยังมีโอกาสที่จะเจอคนอื่นในอนาคตอีก แต่เพราะเข้าใจผมเลยอยากให้ชัดเจนว่าผมจริงจัง”
นางมรกตนิ่งอึ้ง เหตุผลที่จะยกมาติงถูกภีมแก้ต่างไปแล้ว จริงอยู่ที่บุษราคัมอายุยังน้อย ยังมีโอกาสที่จะได้พบคนอีกมากมายในวันข้างหน้า แต่คนแบบภีมก็ไม่แน่ใจว่าอีกสิบปีจะได้เจออีกสักคนไหม และสำคัญที่สุดนางไม่เคยบังคับบุษราคัม ทุกอย่างในชีวิตลูกสาวของเธอมีสิทธิ์ตัดสิน
